Bana olayı anlatan abi sınava Edirne’de girmiş. Sınava normal şekilde herkes başlamış. Bir süre sonra abinin önünde oturan yaşlı bir adam sıranın altından çıkarmış Murat Açıköğretim Yayınları’ndan bir kitabı, takmış gözlüklerini de, başlamış kitaba bakıp bakıp cevap kağıdına doğru şıkları işaretlemeye. Kitabı çevirip çevirip sorunun geldiği konuları inceliyor, cevabı bulup geçiriyormuş sınav kağıdına. Dedemiz kopya çekmiş yani.

AÖF sınavlarında kopya çekmek yasak değil ama yakalanırsan sınavın geçersiz sayılıyor. Bunun farkında olan sınav gözetmeninin o anda neler düşündüğünü bilmek istemiyorum hiç. Gözetmen kopya çeken adamın tersine oldukça genç biriymiş. Gözetmen adamı farketmiş ama ilk anda kopya çektiğinden tam olarak emin olmak için belki, birkaç dakika bekleyip adamı seyretmiş. Sonra yanına gidip kitabı kaldırmasını, bunu yapmasının yasak olduğunu, eğer buna uymazsa sınavının geçersiz sayılacağını söylemiş. Tabi söylediklerini takan olmamış, adam hızlı hızlı sayfaları karıştırıp, doğru cevabı bulup geçiriyormuş cevap kağıdına.

Adamın umursamaz tavrı görevliyi biraz kızdırmış ve görevli adamı daha sert bir dille uyarmış. O an doğru cevapları hızla cevap kağıdına geçirmekte olan adam sessizliğini bozmuş. Adam kağıdını kalemini bırakıp ayağa kalkıp başlamış görevliye bağırmaya. Görevliye “Kardeşim sen de öğretmensin ben de, sen de maaş alıyorsun, ben de. Ben de daha fazla para için buradayım, sen de. Ben bu sınava bir fakülte daha bitireyim de, maaşım üç beş kuruş artsın diye giriyorum herhalde, bu yaştan sonra derece yapacak halim yok.” gibisinden bir şeyler demiş. Olayı anlatan abi, adamın ayağa kalkarken ve konuşurken oldukça hiddetli olduğunu söylemişti, hatta ayağa kalkınca sınav görevlisine bir tokat atacağını bile sanmış.

Sınav görevlisi olanlara şaşırmış tabi. Bu durumda hemen adamı dışarı atması gerek ama, ondan bu tür bir tepki beklemediğinden şoka girmiş olacak ki böyle bir şey yapamamış. Görevli sınav salonundan çıkıp başlamış koridorda sigara içmeye, tabi biri bitince arkasından hemen diğeri gelecek cinsten. Bir daha da sınav bitmeden girmemiş salona.

Sınav salonunda görevli olmaması ve sınava girenlerde kitap olması sınavın tüm geçerlilik ve güvenirliğini ortadan kaldıran çok ciddi bir sorundur! Tabi sadece sınavı düzenleyenler ve geçerlilik ve güvenirliğine önem verenler açasından bir sorundur bu. Öğrenciler için tam bulunmaz bir nimettir, bir mucize, öğrencinin rüzgarda dağılmış küllerinin bir araya gelip küllerinden tekrar doğuşudur. Hazır dedemin elinde kitap, yaprakları şakır şakır dönüyor, tembel öğrenci milletinin ağzı sulanıyor. Başlamışlar tabi, “Abi şu soru neydi, bu sorunun cevabı neydi, 19. soru B şıkkı dimi” şeklinde muhabbetler götürmüş ortalığı. Sonuçta bol kopyalı bir sınav çıkmış ortaya.

Sınavın sonucunda, kitabı çıkarıp kopya çekmeye başlayan adama ne olmuş bilgim yok. Ancak sınava giren abimin notu ilgili derslerden ilk kez o kadar yüksek gelmiş. Yani sınavdaki sorun yaratan adama ve devamındaki toplu kopya vakasına rağmen sınav sonuçları normal şekilde işlenmiş.

Sınav görevlisi sınavda olan biteni rapor etmemiş olmalı. Belki okulda diğer sınıflarda görev yapan kişilere danışmış olabilir, onlar o yönde bir fikir önermiş olabilir. Sınavda ilk kopya çekmeye başlayan adamın da sınav sonuçlarının gayet iyi geldiğinden eminim. Belki görevli sadece ona yönelik bir işlem yapmış olabilir ama, adam diğerlerinin iyi sonuçlar aldığın öğrenip hakkını aramaya kalkarsa hem diğerlerinin sınavı da bozulacak hem kendisinin de onların kopya çekmesine izin verdiği ortaya çıkacak; kendi başı da büyük bir belaya girecek.

AÖF sınavları ne kadar özenle yapılmaya çalışılsa da bazı bölgelerde bu tür sorunlar oluşması normal. Kendi üniversitene bağlı olmayan, orada sadece sınavdan alacağı ek ücret için bulunan görevliler var. Bu tabii ki bir problem oluşturur demek değil ama, böyle beklenmedik durumlar oluştuğunda ve ne yapacağını da bilemeyince tüm sınavın gidişatı ve geçerliliği ortadan kalkmış oluyor. Tabi kimsenin haberi olmayınca, kimse ses çıkarmayınca herkes aldığı notun tadını çıkarıyor, orası başka.

Burada tabii ki ciddi bir adaletsizlik ve sorun var ama… Sınav görevlisi adamı şikayet etmeye cesaret edememiş olmalı. Tamam, adamın da haklı sebepleri var ama bu kopya çekmesini gerektirmez. Daha çok çalışsaydı; en fazla bir beş yıl sonra bitirirdi bölümü. Görevli de burada sesini çıkarmamak yerine sınav tutanağına olanı biteni yazar adamın sınavını iptal ettirebilirdi ki, olması gereken de bu idi. Diğer öğrencilerin ise oradaki vakaya müdahale edip sınav görevlisini savunması gibi bir şey olanaksız, yani en azından Pollyanna hikayelerinde görülebilme olasılığı hariç.

Doğu bölgelerinde sınav sonrası sınav cevap kağıdı ve soru kitapçıklarını geri getiren görevlilerin yolda durdurulup tehdit edildiği, cevap kağıtlarının düzelttirildiği gibi söylentiler de duyduk ama bunlar ile ilgili ciddi bir kaynak görmedim henüz.

Neyse, ben kazasız belasız bitirebildim AÖF İÖLP’yi. Hiçbir sınavımda da böyle garip durumlar ya da sınav düzenini bu kadar bozan şeyler olmadı. 05 de aldım, 100 de, Onur belgesi de aldım, bütünlemeye de kaldım. Tüm tarih derslerinden ara sınav ve finallerde hep 43 aldım, iki yıl da. Kitaptan çalışmaya inat edip, sadece çıkmış sınav sorularını çözüp girmeyecek kadar dürüstü oynamam gerekiyormuş, tarih benim neyime imiş… Bütünlemede kurtardım hep. İlk yıl bazı derslerde ilk ara sınav ile üçüncü ara sınav, ikinci ara sınav ile de finalde aldığım notlar aynıydı. Bu tür eşitlikler oldu hep diğer yıllar da. Sonuç, bitti de kurtulduk da… Ben sınavsız girilebilecek iki yıllıklardan birine de girmeye kafa taktım şimdi. Zaten iki tarih dersini de aldım, ikisinin de sorular var elimde, kitaplarını açıp kirletmeye de gerek yok yani. Bkz. 2008 – 2009 Uygarlık Tar. sınav soruları Atlatırım herhalde. Bölüme karar verdim gibi ama, kayıt zamanına kadar değişebilir tabii ki de.

ALES olayının ne olduğunu bilmiyorum pek, mantık soruları çıkıyormuş diyorlar. Bu yüksek lisans, öğretim görevlisi olma vs. öyle şeyler için gerekli oluyormuş.

Tabi şu an benim tek derdim KPSS olduğu için ve geri kalan hiçbir sınavı pek takmadığım için buna da hazırlıksız bir şekilde gireceğim, dedimya ilk ALES sorumu yarın göreceğim.

Neyse, bir işe yarayacağı pek yok herhalde de, hadi bana başarılar, hadi hadi, size de. Ha sınav yerim de Anadolu Üniversitesi bu arada, normal sınavlarıma girdiğim bir yer, normal sınavların stresini iyi bir rahatlıkla gevşemeyle atayım yarın.

Sınavlara girmek farklı bir duygu yahu, hani güzel bir duygu. Özellikle normalde kim kime girişti sorusuna cevap veremiyorsanız eğer…

Bu sabah KPDS sınavı vardı. Ben de 40 TL bastığım için hiç fazla zorlanmadan gittim.

Hatta 7 gibi kalktım, annem geç yattığım için yataktan iki dk. sonra kalkmakla eleştirdi beni. Gittim tuvalet, yüz yıkama mini egzersiz işini bitirdim. Kahvaltımı yaptım. Tabi motorun bozulacağı fikri ile çok yemedim. Balıkları besledim, gittim tuvalete motorun problem çıkarmayacağını garantiledim. 8.20 gibi çıktım evden, gittim AÜ Yunusemre Fen Fakültesi önünde başladım beklemeye…

Bir süre sonra gelen bir arkadaştan saatin 9.00 olduğunu öğrendim. Bekledik 9.25 gibi girdik içeri.

Sınav amaçsız girdiğim ve takmadığım için hiç kasmadı desem yeri. Bebek işi sormuşlar hatta. Mesela bir kelime sorusu vardı ki sorudaki boşluğa gelip boşluk sonrası kelimeyi gördüğümde boşluğa gelecek şeyi şıklara bakmadan yapıştırdım… İlk 25 soru sonrası atladım kağıdın en sonuna paragraf sorularını çözdüm. Bunları sınavın başlarında çözmek iyidir ki, beyin diğer sorularla yorulup buraya geldiğinde karşılaştığı anlama ve cümle ayrıştırma güçlüklerinden pek etkilenmesin. Sonrasında devam ettim 26. sorudan. Toplam 2.30 saat kadar sürdü sanırım benim ama dinlene dinlene, kasmadan, keyifçene.

Çıktım sınavdan ve üzerimden bir yük kalkmıştı. Çünkü sınava gelirken yanımda üç kurşun kalem getirmiş ve birini başka birine vermiştim. Ama onun sınavı bitmeyip ben de beklemek istemeyince çıkıp gittim sınavdan o kalemim olmadan. Çok büyük yük kalkmış üzerimden.

Sonuç; ya dört yanlışım var ya da sıfır doğrum. Şimdi şöyle oluyor. 100 soruyu 5 şıkka bölünce her şıkkın 20 doğru cevabı olması gerekli. Bende ise A: 22, B: 18, C:19,D:20, E:21 idi. Şimdi sayısı 20 altı olan şıklardaki eksikleri toplayınca 3 çıkıyor ki üç yanlış demektir. Bir tane de ben ekliyorum 4 yanlış ediyor ki, 100 – 4 = 96, ort. 95 olur.

Not: tabii ki daha fazla yanlış çıkacak. Ama YDS’de sınav çıkışı 7 yanlışım olacak demiştim ve sonuçta 7 yanlışım olmuştu. Ancak benim beklemediğim sorulardan. Neyse, göreceğiz sonuçları…

Şimdi bu sınavdan bir şey beklemediğim için bu kadar puan alsam bile ne işe yarayacağını hiç bilmiyorum.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi’nin İOLP bölümü dört yıllık ve dördüncü yılı son yılı olması açısından biraz farklı bir öneme sahip. Bu yılın genel problemleri genellikle; son yıl olması, okul deneyimi 2 uygulaması ve KPSS!

Dördüncü sınıf son yıl olduğundan olası bir sınıfta kalmanın etkisi diğer yıllara göre farklı olabiliyor. Aslında her nasılsa okul bir sene uzuyor ama son yılda uzatmak daha tuhaf işte. Bir kere bütünleme sınavlarımız Eylül ayında olduğu için KPSS sonucunda tek atamanın yapıldığı yıllarda (Ör; 2010) bu sınava kalmak atanmanızı engelleyebileceği için sınıfta kalmak değil, bütünleme sınavına kalmak bile önemli olabiliyor.

Genel olarak bu yılki dersler üçüncü sınıftaki derslerle bağlantılı ve onların üzerine olduğundan üçüncü sınıfa göre daha kolay gibi duruyor. Gibi duruyor diyorum, çünkü ben de hala bir dördüncü sınıf öğrencisiyim. Üçüncü sınıfta alacağınızı iyi aldıysanız dördüncü sınıfta da fazla zorlanmıyorsunuz.

Ayrıca üçüncü sınıfı dershaneye vs. gitmeden geçmişseniz dördüncü sınıfı daha da rahat geçebilirsiniz. Hani son sınıf diye üçüncü sınıftan daha fazla korkulacak bir şey değil. Tabi dershanenin farklı şeylerde katkısı oluyor yine…

Dördüncü sınıftaki önemli bir mevzu Okul Deneyimi II uygulaması. İkinci sınıfta yapılan uygulamadan farklı olarak bu yıl sadece gözlem değil, ilk dönem 15 – 20 dk., ikinci dönem de tam bir ders saati öğretmen olarak ders işliyorsunuz. Okul Deneyimi II dersi için iki haftada bir bir plan hazırlıyorsunuz ve bunu e-portfolyo sistemine yükleyerek uygulama öğretmeniniz (Uygulama okulunuzdaki ilgili öğretmeniniz) ve rehber öğretmeninizden (Üniversiteden bir eğitim görevlisi.) bu plana dönüt alıyorsunuz. Öğretmenleriniz bu planlara not veriyor. Sonrasında da bu dönüte göre de planınızda gerekli değişiklikleri yapıp sonraki hafta bu yeni plana göre uygulama okulunuzda uygulama öğretmeninizin gözetiminde bir ders işliyorsunuz. Bundan sonra da dersinizin nasıl geçtiği, yararlı olup olmadığı, eksik veya iyi yönleriyle ilgili bilgilerin olduğu bir yansıtma raporu (Reflection) yazıp bunu da e-portfolyo sistemine yüklüyorsunuz. Bu da sadece uygulama öğretmeniniz tarafından not veriliyor.

Okul Deneyimi II planlarını yazmak kolay şey değil. Dönem başında yaptığınız plana ve uygulama öğretmeninizle de anlaşarak işleyecek bir konu seçtikten sonra onu nasıl, ve ne ile işleyeceğinizle ilgili sorular sarıyor beyninizi. Ders kitaplarınızdan ya da diğer kaynaklardan (Ör; ) yararlanarak konuyu işleyişinizde kullanacağınız aktiviteler hazırlayıp bunu plana yazıyorsunuz. Tabi plan da örnek bir ders işleyişinde öğrencilerinize yapacağınız kounşmalar, onların size verebileceği olası yanıtlar ve o yanıtlara sizin vereceğiniz tepkileri diyalog şeklinde içeriyor. Diyalog derken aşağıdaki şekilde:
T: (Öğretmen) Today…
Ss: (Bu da öğrenciden gelebilecek tepki) …
T: Now, …
Ss: Right…

Planda öğrencilere aktivitelerinizi yaptırırken kullanacağınız cümleleri, açıklamaları her şeyi yazıyorsunuz. Sadece şunu bunu dedim şeklinde değil tabi, mesela öğrencinin yaptığı hatayı düzeltme biçiminizi de yazmalı, ya da öğrencinin olası bir farklı konuyla ilgili çıkışında ne yapacağınızı da belirtmeli. Plan dosyasına tahta kullanacaksanız tahta planı, farklı resim vs. şeyler kullanacaksanız onların bir görüntüsü vs., ve kullandığınız diğer kaynakların kopyaları ya da Ağ’daki bir kaynak ise bağlantılarını eklemeniz gerekiyor. Ayrıca bir de gerekçelendirme (Rationale) kısmı yazıyorsunuz ki burada planda nerede neyi neden yaptığınızı açıklıyorsunuz.

Bu şekilde planı hazırlamak beş saat kadar sürebiliyor. Daha da uzun olabiliyor tabii de çok kısa da olamıyor. Ya da olursa da düşük not alma tehlikesini hatırlatırım. Not kısmı zaten biraz karışık ki her öğretmenin disiplin fikri kendisine özel olduğundan hepsinin istediği şeyler farklı olabiliyor. Mesela biri ders kitaplarına çok sıkı bağlı planlar isterken diğer biri öğrencinin çok daha rahat olmasına izin verebiliyor. Hatta öyle ki ders kitabında geçen bir aktiviteyi uygulamış öğrencisine bu olmamış bunu değiştir diyebiliyor.

Topluma Hizmet Uygulaması diye bir uygulama da var. Bu her hafta belirli bir gün ekonomik durumu iyi olmayan ailelerin çocuklarını iki ders kadar çalıştırdığımız bir etüt uygulaması şeklinde. Bunun için sene başı bir plan yapıyoruz ve daha sonrasında planımıza uyarak haftada iki ders saati çalıştırıyoruz öğrencilerimizi. Bu da bir öğretmenlik uygulaması ama Okul Deneyimi uygulamasından farkı her ders için bir plan yazmamıza gerek olmaması. Bunun yerine sadece o iki dersteki aktivitemize yönelik hazırlıklar yapıyoruz. Bunlar da daha çok kişisel çapta ve öğrencilere kaynak bulma gibi hazırlıklar. Etüt dersimiz bittikten sonra da derste yaptığımız aktivitelerle ilgili bir rapor yazıp bunları biriktiriyoruz ki sene sonu bunlar üniversiteye gönderilecek ve bunlardan not alacağız.

Etüt dersimiz ilköğretim öğrencileriyle olduğundan liseye göre daha eğlenceli ve basit aktiviteler olması gerekiyor. Zaten sürekli farklı farklı aktivite yapmak öğrenci üzerinde stres de yaratabileceğinden ders kitaplarından öğretmenlerinin verdiği ödevleri de yaptırabiliriz ki evde ders yapma gereğini ortadan kaldırdığı için bunu severler. Neyse bu konu farklı bir yazı gerektirir, geçiyorum.

Dershanelerin faydası da işte bu işlerin arasında düzenli bir program sunarak sizin çalışmanızı sağlamaları ve bu etkinliklerde de size yol gösterici olabilmeleri. Hani günlerce plan yazma telaşının içinde çalışamayacağınız derslere çalışmanızı sağlıyorlar. Ancak olmazsa olmaz demiyorum kesinlikle, daha çok kendine güvenemeyene göre veya cüzdanına fazla güvenene göre bir şey bence. Hani kendine güvenemeyen derken de bütünlemeye kalırsa KPSS’nin bir işe yaramayacağı gerçeğini de unutmamak gerek!

KPSS sınavı da son yılki baş belalarımızdan biri. Bu sistemde her yıl puanlar yükseldiğinden, her geçen yılda bu sınavda başarılı sayılmak daha da zorlaşabiliyor. Mesela iki yıl önce arkadaşımızın atandığı puanı almak sözleşmeli öğretmen olarak atanmamıza bile yetmeyebiliyor. Böyle olunca da öğrenci bir an önce sınavı kazanıp sonraki senelere kalma ihtimalini azaltmak istiyor. Çünkü bu yıl yapamazsa gelecek yıl bu yılki yapabildiği aynı değeri bile ifade etmiyor olacak. Bu sebepten de öğrencilerin çoğunluğu dördüncü sınıfta KPSS’ye iyi hazırlanarak ilk seferde kazanıp daha sonra uğraşmamak ister.

Tek başına çalışmak yeterli olacak gibi görünmediğinden KPSS kursları devreye girer. Bunlar konusunda İÖLP dershaneleri kadar gitmeseniz daha iyi olur demeyeceğim. Ne yazık ki ülke gerçekleri bunu söylememi engelliyor. Kursta sonuçta evde uygulayacağınızdan çok daha iyi bir program var ve başınızda size yol gösteren rehber öğretmenleriniz ve de düzenli yapılan deneme sınavlarınız var. Bu şekilde KPSS’ye hazırlanan öğrencilerin yanında evde tek başına çalışmaya çalışarak yarım yamalak hazırlanmak biraz bana da tuhaf geliyor. Hani kursa giden kesin kazanacak diye de bir şey yok ama gitmeden kazanmak çok daha fazla emek isteyecek. Hem de bir yıl kursa gitmeyip kazanamadıktan sonra gelecek yıl onun pişmanlığı ile zoruna gitme durumunun oluşması ihtimali de azalır. Özetle Türkiye şartlarında İOLP’linin KPSS’ye dershanede hazırlanması iyi olur.

KPSS ile ilgili İÖLP’lileri ilgilendiren bir konu yukarıda da dediğim gibi bütünleme sınavına kalma durumudur. Eğer bütünleme sınavına kalırsanız KPSS’de iyi bir puan elde etseniz bile okulunuzu hala bitirememiş olduğunuzdan atanamazsınız. Tek atamanın olduğu yıllarda da bu ciddi bir problem olabilirki, KPSS kursuna para dök vs. 69 ile bir dersten büte kaldığından dolayı bir sonraki KPSS sınavını bekle. Bu da tabii bir sürü masraf demek yine. Ne yazık ki bölüm kurallarımız böyle, şu an konuyla ilgili dilekçe ile vs. bütünleme sınavını ileri bir tarihe almaya yönelik istekler bildiriliyor ama henüz bir şeye yaramış değil.

Bu KPSS mevzundan dolayı kesinlikle bütünlemeye kalınmayacak bir yıl bu yıl mesela. Kazanacak puanın olsa bile bir yıl beklemen gerekecek ve daha kötüsü o aldığın puan özel sektör dışında hiçbir işine yaramayacak. Bu sebeple dördüncü sınıfta kesinlikle bütünleme sınavına kalmamaya bakılarak çalışılmalı…

Özetle; dördüncü sınıf üçüncü sınıfa göre (en azından bana) daha kolay gibi görünüyor. Bu sebepten üçüncü sınıfı dershaneye gitmeden geçebilmiş iseniz bu yıl açınızdan daha da rahat olacaktır. Tabi son yılım deyip cesaret edemeyip dershaneleri de düşünebilirsiniz, kapitalizm paranıza asla hayır demez. Derslerden başka Okul Deneyimi II uygulamamız var ki sınav dönemlerinden bile yorucu olabiliyor. Etütlerimiz de plan yazma olayının Nirvana’sına ulaşmadan yaptığımız okul deneyimi çalışmalarımız. Tüm bu çabaların amacı okulu bitirmek olsa da ondan sonra KPSS sınavı belası olacak başımızda ki buna da ilk dönemden itibaren çalışmanız hazırlanmaya başlamanız iyi olacak. Tabi bu sınav için kurslara giden binlerce kişiyi düşününce kursa gitmeden kazanmaya çalışmak da biraz büyük bir riske girmek gibi görünüyor.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi İÖLP programının üçüncü yılı ilk kez tamamen açıköğretim olarak görülen yılıdır. Yani hiç yüz yüze görülen ders yoktur.

Bu yıl ilk iki yılla kıyaslandığında özetle çok zordur dense yanlış olmaz. Hani aslında eğitimde zorluk kişiden kişiye çalışmasına göre değiştiği için bunu demek pek doğru değil ama ilk iki yılla kıyaslandığında gerçekten de böyle bir fark var!

Bir kere artık yüzyüze görebildiğiniz öğretmenleriniz yok. Dersleri kimse size anlatmıyor, şu şöyledir bu böyledir demiyor. Şuraya şu şekilde çalışın demiyor, size alıştırma vermiyor, anlamadığınız kısmı sorun demiyor.

Üçüncü sınıfta her şey öğrencinin üzerine kalıyor. Kayıt yenileme dönemi aldığınız kitapları müfredat kitabındaki programa göre okuyup, çalışıp sınava giriyorsunuz.

Belirli bir müfredatı takip edip çalışmak da biraz zor olabiliyor tabi. Çalışmayı çoğunlukla kendi kendinize yaptığınız için motivasyonunuz pek olmuyor. Bu da sizin yeterince ve düzenli çalışmanıza engel olabiliyor. Ondan sonra benim gibi özdisiplini zayıf biriyseniz de çalışmak yerine farklı işlerle uğraşmak, önce zevk, önce hayat, sonra iş demek daha kolayınıza gelebiliyor.

Tabi önce hayat sonra iş prensibinin sonucu olarak da ilk sınavınızda şok edici notlar olabiliyor. Diyorsunuz ki, nasılsa sonrakine gerçekten çalışır problemsiz geçerim. Sonraki sınav geliyor, siz daha ne bildiğinizden emin değilsiniz. Bu şekilde sınava giriyorsunuz ve… Bundan sonra üçüncü sınav geliyor, sonra da final… Ondan sonra da otomatik bütünlemeye bağlıyorsunuz.

Şaka yapıyorum tabii ki, ille böyle olacak bir şey yok. O kadar da düşüncesiz değil bizim bölümün başındakiler. Sadece düzenli, zamanında ve yeterli çalışma gerekiyor dediğim gibi. Yoksa 80 üzeri gayet iyi notlarla sınıfı bütünlemeye kalmadan geçen arkadaşlarım var.

Üçüncü ve dördüncü sınıfların aslında en çok yüzyüze eğitime ihtiyacı olan sııflar olduğu söylenebilir. Çünkü ilk iki yılda zaten lise bilgilerimizin üzerine çok yüklü bir şey eklenmiyor. Yazma dersi dışında diğerleri zaten bildiğimiz konuların tekrarı gibi bir şey. Ancak üçüncü sınıfta daha önceden tanışmadığımız konularla ve derslerle başbaşa kalınca biraz zorlayıcı olabiliyor. Tabi bu sınıflarda da eğitim yüzyüze verilse adı açıköğretim olmasına da gerek yoktu ki! Onun yerine ilk iki yılki yazma gibi dersleri birleştirip bir yılda verseler, hatta ilk okul deneyimi uygulaması da bu ilk yılda olsa daha iyi bile olabilirdi. Bundan sonra da üçüncü sınıf dersleri ikinci sınıfa, dördüncü sınıf dersleri de üçüncü sınıfa konur, bölüm üç yılda bitirilebilirdi. Tamam biraz (değil çok) zor olabilirdi böyle ama bir yıl için diş sıkmaya değerdi.

Tabi çok da yalnız değiliz aslında. Bir şey soracak olduğumuzda telefon edebileceğimiz kişiler var tabi. Derslerle ilgili olarak da okulun e-ogrenme ve çevrimiçi öğrenme portallarında çalışacak kaynaklar var. Gerçi çevirmiçindeki derslerin test soruları bana hep sınav sorularından kolay geldi ama neyse…

Bu yıl bir de dershane faktörü giriyor devreye. Eskişehir ve bazı başka il merkezlerinde İÖLP dershaneleri var. Bölüm bu dershanelere gitmemizi istemiyor, hatta hocalarınızla karşılaştığınızda falan yadırgayabiliyorlar bile ama yine de işi garantiye almak isteyen öğrenciler tercih ediyor bu kursları.

Kursların avantajı dersi size anlatacak ve anlamadığınız yerde soru soracak birilerinin olması. Bunun dışında kursa gidersen kesin geçeceksin diye bir kaide yok, çünkü iş yine kişinin kendi çalışmasına bakıyor. Çalışmadıktan sonra kaç kursa gitsen nafile… Ben çalışırım diyorsan, kendine ve özdisiplinine güveniyorsan zaten evde de yaparsın…

Gerçi ben de mesela kendime çok güvendim, kursa gitmeyeceğim dedim. Zaten zamanım çok, çalışmayacağım desem sıkıntıdan çalışırım falan diyordum… Çalışmadım mı? Çalıştım ama neyi, nasıl, ne kadar, nasıl gibi soruların cevapları bende biraz karışık olduğundan pek performanslı çalışamadım ki, böylelikle bütünelemeye dört ders bırakabildim. Bütünlemede de bir dersten kaldım ki, dördüncü sınıfta da alttan alıyorum şu an o dersi…

Bundan sonra da ben yine pek istemesem de bizimkilerin telaşından yazıldım dershaneye. Bana göre bütün sınavları bütünlemeye bırakıp orada atılım yaparak geçerdim yoksa sınıfı… Tabi dershanede şu an geçen yıla göre gayet rahat ediyorum. En azından özdisiplin eksikliğim vs. problem çıkaracak olsa bile dershanede bir şeyler kaptığımdan o kadar etkisi olmuyor. Neyse, özetle dershaneye gidip gitmemek sizin inançlarınıza ve bütçenize bağlı bir şey.

Neyse dönelim üçüncü sınıfa. Dersler önceki yılların öğrenciye İngilizce öğretmeye ve belli yetenekleri kazandırma amaçlı dersler yerine, öğrenciye İngilizce öğretmeye hazırlayan ve öğreten dersler diyebiliriz. Dilbilgisi, okuma, yazma, konuşma gibi dersler yok artık. Bunlar yerine edebiyat, dilbilim, ve dil öğretimi ile ilgili dersler var.

Üçüncü sınıfta bir de ücretli öğretmenlik yapma hakkı var. Bulunduğunuz bölgedeki MEB müdürlüklerine gidip başvuruyorsunuz, eğer ihtiyaç varsa uygun bir yerde işe başlayabiliyorsunuz. Bunun için alttan dersinizin olmaması şartı var. Torpiliniz olunca başka tabi.

Ben ikinci sınıfta bütünlemeye girip başvuru için geç kalınca kullanamamıştım bu hakkımı. Müdür bey ihtiyaç yok deyip bana beş yıl öncesinin başvurularını göstermişti. Halbuki daha yazın stajyer öğretmenleri çağıran kendisi değilmiydi.

Ücretli öğretmenlikte stajyer öğretmen muamelesi görüp ders saatinize göre bir ücret alıyorsunuz. 500 TL civarı ücret alan arkadaşlar var.

Yalnız ücretli öğretmenliğe başlayan arkadaşlardan sanırım çoğu ikinci dönemde falan bırakıyor bunu. Çünkü derslerine yoğunlaşmaları zorlaşıyormuş. Tabi bu arkadaşların nedenleri de benimle aynı nedenler galiba…

Özetle üçüncü sınıf İÖLP’nin zor sınıflarından biri. İlk iki yıl tekrar ettiğiniz lise dersleri yerine yeni konulara geçiyorsunuz ve bu da yorucu ve zorlayıcı tabi. Ancak bundaki başarınız da yine sizin azim ve çalışmanıza bakıyor; ne kadar iş o kadar köfte hesabı… İşi garantiye alayım birilerinin ders anlatması olmadan birine bir şey sormadan yapamam diyorsanız da dershaneler imdada koşuyor, tabi cüzdanınıza güvenerek. Ücretli öğretmenlik de güzel falan ama alttan dersiniz olmaması gerekiyor. Olmasa bile de bölgenizde ihtiyaç olmamasından yapamayabiliyorsunuz. Ve de yapsanız da derslerle birleşince yükünüzü arttırıyor.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi İOLP’nin ikinci yılı da ilk yıla göre zordur ama yine keyfinizi bozacak kadar zor değildir. Rahattır yani yine…

Gramer dersinde yine lisede işlediğiniz konuları tekrar etmeye devam edersiniz. Konuşma dersi olmadığından sınavlarda bunun için telaş yapmazsınız.

İlk yıl yazma dersinde hazırladığımız paragraflardan oluşan portfolyolar artık daha uzun olacaktı. Artık bir giriş, üç gelişme ve bir sonuç paragrafından oluşan metinler yazıyorduk. Bu da biraz daha zor oluyordu ama yapılmayacak bir şey değildi hani. Konulara ve amaçlara göre farklı paragraflar vs. yazıyorduk. Tabi ilk sınıfta iki saatte paragraf yazarken artık bütün metni bir saatte yazabiliyorduk.

Bu yıl okul deneyimi diye bir şey vardı. Bunda iki haftada bir belirli günlerde bir okula gider ve bir öğretmenin derslerini gözlerdik. Gözlem esnasında daha önceden hazırladığımız kontrol listesiyle dersi karşılaştırıp listemizdeki öğeleri işaretleyip, gerekirse notlar alıyorduk vs. Tabi gözleme de daha önceden ders kitabımızdaki konuyu okuyup ona hazırlanarak gidiyorduk. Daha sonra da kontrol listemiz ve notlarımızdan faydalanarak belirli kriterlere uygun raporlar yazıyorduk! (Rapor örnekleri.) Alın size bir yazma etkinliği daha. Bazı aktivitelerin de özel istekleri olurdu, bunu da kitaba göre yapardık. Yalnız unutmadan diyeyim, bu dersin de bir yüzyüze görebileceğiniz öğretmeni vardı. İki haftada bir derse girerdi ve gelecek hafta yapacağınız gözlemle ilgili bilgi verirdi.

Gözlem okulunda tabi öğretmen gibi giyinip saç sakalımıza dikkat etmemiz gerekirdi. Mesela bizim staj okulumuzda bizden önce okula giden birkaç arkadaşın yanında baş örtülü ve kot pantolonlu birileri varmış ve müdür bey bu arkadaşlara kızıp bizim okula uyarı vs. göndermiş. Hani ilk görüşmeye sivil gidelim diye bir şey yok, ilk baştan müdür bey ile bozuşmak istemiyorsanız.

Bunlardan başka Türkçe göreceğiniz açıköğretim dersleri var yine. Bunlardan İnkılap Tarihi ile problem yaşadım ben. Derslere çeşitli kırtasiyelerde satılan notlardan çalıştım, zira iki kalın tarih kitabını okumak zor geliyordu. Sonuç AÖF ilk sınavdan da finalden de 43 almıştım. Ders ortalaması da 43 gelmiş ve geçme notu 50′nin altında kaldığından bütünlemeye kalmış idim. Bütünleme vakti gerçekten iki kitabı da okudum, ya da tamamlarına yakınını okumuştum. E-ogrenme portalından ders videolarını indirip izlemiştim. Son günlerde de geçmiş yılların sorularını inceleyip bunları ezberler gibi okumuştum. Bütünlemede sonuç 83′mü ne gelmişti.

3. sınıfta ücretli öğretmenlik yapmak istiyorsanız, ikinci sınıfta bütünlemeye kalmamaya özen göstermelisiniz. Ben dediğim gibi bir dersten bütünlemeye kaldım. Ağustos sonuna doğru stajyer öğretmenler için ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden duyuru yapıldı ama ben sınıfı henüz geçemediğim için bir şey yapamadım. Sonrasında Eylül ayında bütünleme sınavına girdim, Ekim ortalarında da sınıfı geçtiğimi doğrulayan belgelerimi vs. aldım milli eğitime gittim. Müdür bey bana beş yıl önce yapılmış başvuruları göstererek dilekçemi alacağını ama yer olmadığını belirtti. Özetle geç kalmıştım ama tam öyle de değildi. Torpil yoktu belki de… Neyse böyle bir durumla karşı karşıya kalmamak için çalışmakta fayda var.

İkinci sınıf da özetle böyle. Aklıma gelen bir şeyler olursa ekleyeceğim zaman zaman…

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi’nin İÖLP bölümünün nasıl bir şey olduğu ile ilgili bir yazı yazmıştım (Bkz. Anadolu Üniversitesi İÖLP programı genel bilgi), şimdi de biraz yaşamdan bahsedelim. Önce tabi birinci sınıftan bahsedeceğim. Birinci sınıf bölümün en kral yılıdır diyebilirim.

Evet, birinci sınıf bölümün en kral yılı. Gerçi ben şu an dördüncü sınıfta olarak yazıyorum ve benden sonra biraz değişiklikler oldu ama bu kuralın değiştiğini sanmıyorum.

Öncelikle bölümü kazandıktan sonra gerekli belgelerin gelmesini vs. beklersinizya, arkadaşlarınız okullarına yerleşip derse başladıklarında size ancak bu tür evrak yeni gelmektedir. Hatta bu sebeple bölümün Ağ sitesini de arada yoklamakta fayda var… Eylül ortalarında ilk belgeler gelir ve Ekim ayında belgelerde belirtilen işlemler yapılır vs. Bankacığınıza har(a)ç ödenir ve kayıt işlemleri vs. tamamlanır.

Haraç diyorum, çünkü ilk iki yıl gerçekten pahalı bir bölüm. Yıllık bir 1000 TL’yi sadece harç için gözden çıkarıyorsunuz.

Bölümün en rahat yanlarından biri diğer bölümler gibi yok ders seçme yok bilmem ne uğraşılmamasıdır. Sonraki senelerde de sadece harcınızı zamanında yatırıp daha sonra da bir AÖF bürosundan öğrenci kimliğinize bandrol yapıştırıldımı tamamdır.

Eğitim Kasım’ın ilk haftalarında başlar. Bu süreye kadar yüzyüze eğitim göreceğiniz yere gidip kalacak yer bulmanızda fayda var. Sonra yer bulamama ihtimaline karşı cemaat yurtları her yerde sizi beklemektedir. Gerçi ben de acele edip yerimi Eylül’de ayarlamış, Ekim’i boşuna ödemiş, Kasım’da da kalmaya gittiğimde oranın bir cemaat yurdu olduğunu öğrenmiştim. Halbuki hiç de öyle bir yere benzemiyordu kayıt esnasında. Hatta bunların öyle akademik isimlere sahip yurtları var ki adeta eğitim ve bilim yuvası sanıyorsunuz. Bir gidiyorsunuz… Neyse, yer probleminizi bir şekilde halletmeye çalışın. Yer olması durumunda devlet yurtları büyük avantajdır, çünkü barınma, ısınma ve beslenme ihtiyacınız gayet kolay karşılanabilir. Bu yurtlara önceden İnternet’ten başvuru vs. uzun bir süreçle girilebildiği gibi, eğer yurtta boş yer mevcut ise de orada kalma imkanınız var (Bkz. Başvurusuz Devlet Yurduna (KYK) Yerleşmek (İOLP Öğrencileri))Yabancı bir yere gidiyorsanız da kira vs. bir tercihten önce yurdu düşünmenizi tavsiye ederim, orada tanıştığınız arkadaşlarınızla isterseniz zaten eve çıkarsınız.

Eğitim hayatında bu yıl en kolay yılınızdır. Bunu kebap olarak özetleyebiliriz. İlk ders günü hani üniversite burası artık burada İngilizce zordur falan diyordum ama derse girince baktım gördüm lisedeki İngilizce’nin aynısı.

Bizi en çok zorlayan ders portfolyo hazırladığımız yazma dersi idi. Portfolyoda iki haftada bir idi sanırım ( ) belirli bir konu ile ilgili belirli bir yazma becerisine yönelik bir paragraf yazılır ve bu paragraf sınıftan seçilen bir arkadaşınki ile değiş tokuş yapılırdı. Bundan sonra arkadaşımızın paragrafındakş hataları bulup düzeltme önerilerimizi yazar ve geri verirdik. Tabi bu arada bizim kağıdımız da incelenirdi. Daha sonra arkadaşımızın dönütüne göre paragrafı düzenler ve öğretmene verirdik. Bir de o bir sefer paragrafımızı inceler ve dönüt verirdi. Daha sonra da bu dönüte göre paragrafı elden geçirir ve düzgün bir şekilde yazıp portfolyo dosyamıza koyardık. Bunu da yıl sonu teslim eder ve bundan not alırdık. Not: iyi öğrenciler bu son düzeltilmiş paragrafları teslim gününün gecesinde ve hatta s.çtım mavisi eşliğinde yazan öğrencilerdir. Şimdi hatırladım da ilk portfolyo girdimi ne olacağını tam anlamadığımdan SEO ile ilgili dört paragraflık bir metin olarak yazmıştım. Sonradan çaktım davayı. Bunun nedeni de tabi Aysel hocamdan kütüphaneye gidip gelmek için birkaç dakika izin isteyip vermemiş olması, sonra da beni derse almamış olması idi. Lanet olsun okuma sevdası…

Sınav döneminde telaşa sebep olan bir diğer ders ise konuşma dersi idi. Bunda bize bir konu verilir ve bu konu hakkında birkaç dakika konuşmaya çalışırdık. Bundan sonra da partnerimizle bir konu seçip bu konu hakkında diyalog şeklinde bir sohbetimiz olurdu. Tabi konular genelde derslerde işlenmiş olduğundan öok kolay konular da çıkabiliyordu, tütsülerden bahsetmemizi gerektiren biraz tuhaf konular da. Diyalogda da sevdiğimiz TV programı, ve evlenirken düğün yapmalı mı yapmamalı mı vs. konular vardı. Tabi erkek iseniz saçma gelen tarafı sizin seçmeniz bir zorunluluk gibiydi.

Yazma dersi dışında pek zorlanmamıştım ben. Zaten ilk sınavım sabah dokuzda idi. Ben çalışmaya ise aynı gün 01:00 gibi başlamıştım. Yurdun çalışma odalarından boş birinde o zaman popüler olan Pussycat Dolls’ün Don’t Cha şarkısının (Techno remix) sürümü eşliğinde kitapları karıştırmış, kelime dışında pek çalışılacak bir şey olmadığına karar kılıp 2.00 gibi yatmıştım. O sırada çalışma odasına giren bir arkadaş müzik güzelmiş falan deyip yat bakalım sen bu sene falan demişti, harbiden de yattıydım o sene…

İlk sınavlar da zaten iyi idi. Gramer 100 gelmişti, diğerleri de 80, 90, en kötü 70 idi.

Yazma dersi sınavı dışında sınavlarımız çoktan seçmeli idi, konuşma da dediğim gibi konuşurduk. Sınavlar ÖSS sınavı gibi biraz uzun süren sınavlardı, bir sınavda üç – dört dersin sorularını çözerdik hani.

Bir de yazma dersi ile ilgili şöyle bir şey var. Yazmada size bir konu verilir ve bunun hakkında bir paragraf yazmanız beklenir. Bunu öğretmeninizin derste öğrettiği kurallara göre yazarsınız falan burası tamam ama konuyu ve ne yazmanızın istendiğini çok iyi anlamanız gereklidir. Yoksa ilgisiz bir şey hakkında yazar ve 05 alırsınız, benim gibi. Konumuzda sanırım o zamanlar moda olan evi bir haftalığına ele geçirip adam edip sahibine geri veren TV programlarından birinin sunucusu idik. Sanırım bizim yapacağımız tasarımı tarif edecektik ama ben tasarım için nasıl bir ev istediğimi yazmıştım. Yalnız benimki de iyice uçuk idi çünkü sınıfın yarısı 05 almıştı ama benden başka sadece bir kişi benimle aynı şekilde konuyu ve isteneni anlayıp yazmıştı. Neyse sonrakilerde 80 falan aldık düzelttik ve sorunsuz geçtik.

İngilizce dersler dışında birkaç da Türkçe ders vardı, bunlara da sınav önceki gün çalışmak yeterli idi. Bunlardan zaten Nisan başı olan sınavda ve bir de finalde sorumluyuz. Hatta ben finalde sadece ünite sonlarındaki birer ya da yarımşar sayfa özet kısımlarını okuyup sorularını çözerek geçmiştim.

Eğitim hayatı özetle böyle, hani ilk yıl kesinlikle dediğim gibi zor değil. Bunlardan başka da tabi kolay diye yatmaya bakmamanızı tavsiye ederim. Üniversite ortamında yapacak birçok etkinlik bulunur. Mutlaka bunlardan istifade etmeye çalışın.

Hatta kampüs ortamlarında öğrencilere çeşitli iş imkanı olay yemekhane vs. yerler de bulunur, bunları değerlendirin. Ya da kampüs dışında kafe vs. zararsız mekanlarda çalışabilirsiniz. Benim ilk başladığımda bunlardan neredeyse hiç haberim yoktu, dolayısıyla da yararlanamamıştım, ama sene sonu biraz koydu bu. Bebek işi kıyak dersler, onun dışında yat kalk… Bir çalışıp birkaç kuruş kendime hayrım olsaydı diyordum sene sonu. Daha sonra isteseniz de sıkı çalışma temposundan zor fırsat bulursunuz çalışmaya.

Bunlar dışında da bulunduğunuz yerin eğlence olanaklarından yararlanacaksınız bütçeniz çerçevesinde. Bunu herkes çok iyi yapabildiğinden bu kısım hakkında konuşmaya gerek yok diyorum.

Neyse bu yazı 8 KB kadar olmuş. Ellerim de yanmaya başlamadan bırakayım bunu. Daha sonra aklıma bir şeyler geldikçe eklemeye devam edeceğim.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

İÖLP (genelde İOLP denir) Anadolu Üniversitesi’nin İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı şeklinde açılan özetle açık öğretim İngilizce öğretmenliği programıdır. Ancak açık öğretim kısmına ağzınız hemen sulanmamalıdır.

İÖLP programında ilk iki yıl İngilizce dersler yüz yüze yapılır. Yüz yüzeden kastım okula gider normal üniversite tarzı ders işlersiniz… Gideceğiniz yer de Türkiye etrafına yayılmış 8 kadar merkezden memleketinize yakın bir tanesi ya da Eskişehir’dir. Yüz yüze işlenmeyen derslerde ise dersin kitapları ve çevrimiçi derslere çalışılarak sınava girilir. Bu da açık öğretim ksımı oluyor.

Üç ile dördüncü sınıfta ise okuldan neredeyse tamamen bağımsızsınız. Kayıt döneminde elinize birer ton kitap veriliyor ve eve gidip başlıyorsunuz bunlara çalışmaya, oku babam oku… Sadece belirli dönemlerde yine yukarıdaki yüz yüze eğitim merkezlerinin olduğu yerlerden istediğinizde sınava giriyorsunuz.

Eğitim Kasım ayı başlarında başlıyor ve Haziran başındaki final sınavı ile bitmiş oluyor. Yeni kayıt ve kayıt yenileme sırasında kitaplarınızı da alıyorsunuz ve çalışma dönemi başlıyor böylelikle. Her yılın bir müfredat programı var ve burada başarılı olabilmeniz için olağan en iyi şekilde (!) size bir çalışma programı hazırlanmış. Bunu takip ederek çalışmalarınızı yapıyorsunuz.

Sınav sistemi gayet güzel… Her yıl dört sınav yapılıyor ve bunlardan başarılı olamadıklarınız için de bir bütünleme sınavı yapılıyor. İlk sınav Aralık ayı sonuna doğru yapılıyor, ikincisi de Şubat ortası gibi. Bu iki sınavda tamamen İngilizce veya kitapları İngilizce olan diğer bölüm dersleri ile ilgili derslerin sınavları yapılıyor. Üçüncü sınav Mart sonu, Nisan başında yapılıyor ve Final de Mayıs sonu Haziran başında bir hafta sonu yapılıyor. Üçüncü sınavda ve final sınavında tüm açık öğretim öğrencilerinin girdiği tarih dersleri sınavları ve anlatımı (kitapları) Türkçe olan bölüm derslerinin sınavları yapılıyor. Eğer bu sınavlarda başarılı olamazsanız da Eylül ayında bütünleme sınavları yapılıyor (Evet, yanlış okumadınız Eylül ayında).

Sınıf geçme sistemimiz harika… İlk sınavda aldığınız notun %20, ikincisinin %10, üçüncüsünün %20 ve finalin %50 kadarı alınıp toplanıyor ve yıl sonu notunuz ortaya çıkıyor. Bu not İngilizce gördüğünüz dersler için 70 ve üzerinde ise o dersten geçiyorsunuz. Ders Türkçe görülüyor ise de 50 ve üzeri almanız durumunda geçebiliyorsunuz. Bütünleme sınavının etkisi ise final sınavı ile aynı, yani final notunuz iptal oluyor, yerine bütünleme notunuz giriliyor ve hesaplama bu şekilde yapılıyor.

Örnek bir hesaplama: (Tüm sınavlardan 70 alındığı varsayılmıştır.)
1. sınav = 70 %20 = 14
2. sınav = 70 %10 = 07
3. sınav = 70 %20 = 14
Final = 70 %50 = 35
+___
Yıl sonu notu = 70
Eğer yıl sonu notunuz 70 ve üzeri ise geçiyorsunuz dediğim gibi. Ha olur da arada bir 69 alırsanız… Tavsiye etmiyorum.

Not: Sınav sonuçlarının açıklanması sınav tarihinden yaklaşık bir ay sonra oluyor.

Bir de bir kredi meselesi de var ki ilk başladığımızda sınıfta kimsenin bundan bir haberi yoktu, daha sonraları öğrendik bir şeyler. Her dersin bir kredisi varmış ve yıl sonu notumuzla hesaplanıp bu da diploma notu için vs. etkiliymiş. Bunun pek önemi yok gibi görünüyor da çeşitli yurt dışı eğitim veya çalışma programları için önemli olabiliyor. Gerekli bilgiyi siz araştırırsanız daha iyi edersiniz.

Bütünleme sınavının tarihi sizin de mi tuhafınıza gitti? Evet, bütünleme tarihimiz biraz tuhaftır. Diğer bölümlerde final sınavından birkaç hafta sonra bile bu sınav yapılabilirken bizimkinin üzerinden üç ay geçmesi gereklidir. Bu bütünlemeye kalmadığınız sürece bir problem oluşturmuyor. Peki ya bütünlemeye kalırsanız??? Daha sonra daha detaylı yazacağım, alt paragrafta da biraz bahsettim, bir ücretli öğretmenlik olayımız var. Eğer bütünlemeye kalırsanız bütünleme sonuçları bir ay sonra açıklandığından ve ücretli öğretmenlik yapabilmeniz için alttan dersiniz olmaması gerektiğinden, bütünleme sonuçlarının açıklandığı tarih itibarıyla bölgenizdeki okullarda öğretmen ihtiyacı ortadan kalkmış olabiliyor. Özellikle küçük bir ilçede yaşıyorsanız bu problem olabiliyor… Ondan sonra 2010′da yapılacağı gibi KPSS atamalarında tek atama yapılacak bir dönemde bütünlemeye kalmak demek, atamalardan sonra bütünleme sınavına girmek ve KPSS’de ne kadar başarılı olsanız da daha sınıfınızı geçemediğinizden atanamamak demek. Bu da size fazladan bir yıl daha KPSS için çalışma ve bekleme dönemi olarak dönüyor… Özellikle dördüncü sınıf öğrencileri bu durumdan çok şikayetçi ki okul dersleri, uygulama ve etüt, KPSS çalışmaları gibi uğraşlarla boğuşup edip sene sonunu getir, sonra da bütünlemeye kaldığı için atanamamak koyuyor. Bunun için çeşitli imza kampanyaları vs. var şu an ama pek ümit olduğu da söylenemez…

İlk yıl ve diğer yılları daha detaylı olarak ayrı başlıklarda yazmaya çalışacağım. İkinci yıl bir okul deneyimi oluyor. Bu belirlenen bir okulda bir öğretmenin dersine girip rapor tutmak şeklinde. Üçüncü sınıfta alttan dersiniz olmaması durumunda bulunduğunuz bölgede bir Milli Eğitim Müdürlüğü’ne başvurarak stajyer olarak ücretli öğretmenlik yapma hakkınız var. 4. sınıfta ise zorunlu bir öğretmenlik uygulaması var. Bunda da görevlendirildiğiniz okula gidip ders anlatıyorsunuz. Tabi bundan önce de yoğun bir plan hazırlama çalışması var ayrıntılar gelecekte gelecek. Bir de Etüd uygulaması var ki bunda da çeşitli ilköğretim okullarında ekonomik durumu nedeniyle dershane vs. gidemeyen, İnternet vs. kaynaklara erişemeyen öğrencileri çalıştırıyorsunuz. Üçüncü sınıftaki staj olayı dışında geri kalan her şeyi bedava yapıyorsunuz.

Genel olarak bu bölümde bir açık öğretim öğrencisi sayılıyorsunuz ve açık öğretim öğrencilerinin haklarından yararlanabiliyorsunuz! Öğrenci kimliğinizde tüm öğrenci haklarından faydalanabileceğiniz yazılsa da bunun için birkaç mahkeme dolaşmanız gerekebiliyor. Mesela özel toplu taşıma hizmetlerinde görevliler sizin nasıl bir bölümde okuduğunuzu bir türlü anlayamadıklarından öğrenci indiriminden yararlanamayabiliyorsunuz. Bu şekilde ufak tefek çeşitli sıkıntılar olabiliyor.

Neyse, şimdilik bu kadar yeter diyorum. Aşağıda birden dörde her sınıfla ilgili bir şeyler yazdığım dört yazıya bağlantılar var. Okumanız bölümü tanımanız için faydalı olabilir. Tabi soracağınız bir şey olursa da sormaya çekinmeyin.

1. AÜ İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı 1. Sınıf
2. AÜ İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı 2. Sınıf
3. AÜ İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı 3. Sınıf
4. AÜ İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı 4. Sınıf

Bu yıl çeşitli nedenlerden dolayı Tekirdağ’da değil Eskişehir’de sürünüyorum, mekan değişikliği var sadece. Dandik bir evde pek güzel günler geçiriyorum…

İOLP 4. sınıfım ve alttan Dil bilim (Linguistics) dersim var, bunlarla boğuşuyorum.

KPSS sınavı diye bir şey olduğunu da hatırladım bu sene, onda da zaten geçen bir deneme yapmıştık, bölümü İngilizce Öğretmenliği yerine Elektrik seçince baya iyi bir yerdeydim, herkes Eğitim Bilimleri sınavına girmiyor tabi.

Haftanın bir günü İstiklâl İlköğretim Okulu’na etüte gidiyorum. (Öğretmen olarak )

Haftanın iki günü de şehir dışında bulunan Türk Telekom Teknik Ve Endüstri Meslek Lisesi’nde staj ve gözlem için gidiyorum. Uygulamadan önce de plan yazmamız falan gerekiyor, böyle derste ne diyeceksin, öğrencin ne diyecek vs. böyle durumlar geliştiriyoruz falan. Meslek lisesi harbiden memleket meselesi. Önde ortada dört kız oturuyor, gözlerimi ne tarafa oynatsam konuşmaya başlıyorlar.

İman durumumda zayıflama var, hani gelip ateistin biri alsa götürse Allah’ım gidiyorum deyip gideceğim.

Olumlu bir şey olarak Gültekin adında bir beta balığım var falan. İsmini koyan ben değilim, ben balığa Balık ismini yakıştırıyordum daha çok. Onunla oynuyorum falan filan. Manyak bir şey zaten, kafamı falan sallayıp deli gibi hareketler yapınca baloncuk çıkarıyor. Sevindiğinde yapıyormuş bunu. Delilerle arası iyi hani. Bir gram yem verirsem üç gram kaka çıkarıyor, o nasıl oluyor, oluyor işte… Ağırlık olarak değil de aslında hacim olarak var böyle bir durum. 24 – 28 dereceler bu balığa iyidir diyorlar ama benimki 15 dereceye bile alışacak neredeyse. Zaten üşüyünce kırmızı rengi beyaza çalmaya başlıyor, içini görüyorsunuz sanki falan. Hatta kuyruğunda çizgi çizgi mavilikler oluyor…

Bir de bu batık dünyada yaşamak daha önce bu kadar zor olmamıştı. Hani Dünya’da bir milyar açlık sınırı altında yaşayan insan falan varmışya, onların suçlusu olarak kendimi hissediyorum. Ciddiyim suçlu benim! En az bu yazıyı okuyan birileri kadar suçluyum kendi gözümde. Para denen kağıt parçalarına bel bağlamış, bu kağıtları elde etmek için kölelik yaptığımız bir sistem. Üstelik bu para denen şey de öyle bir şey ki eğer elimizde para tutuyorsak bu para başka birinin başka birine borcu olmuş oluyor, yani biri birine borçlu ki bizim paramız var. E ama ben neden başkasının birine borçlu olmasını isteyeyim ki! Veya bu sistemi piyasaya sürenler sayesinde bir milyar kişinin aç olmasını! Üstelik bunların çeşitli şirketleri gidip oralarda bir işe yararmış gibi teknolojik şeyler yapıyorlarmış, hayatı kolaylaştırıyorlarmış bilmem ne, yahu alın siz topunuzu tarağınızı çıkın gidin bakalım oradan ne oluyor, sizin en büyük yardımınız budur ama… Ha şöyle bir şey var şimdi de, Altan Tufan’dan güzel bir söz;

Cinsel organlarını kiralamaya fahişelik, o hariç bütün organlarını kiralamaya da kariyer denir.

Tabii ki mantıklı değil ama günümüz şartlarında yaşanan çoğu şey de mantıklı değil. Gelecekte bulup bulamayacağımızı bilmediğimiz bir iş için senelerce uğraşmak… Bir devletteki büyük şirketlerin oyunlarını desteklemek için askere gidip ölmek, tabi öncesinde de “Şehit olacak mıyım lan?” diye düşünmek!

Ha bir de ciddi psikolojik yardıma ihtiyacım olduğunu hissediyorum. Normalde de psikolojim hep karmakarışıktı ama bu aralar o biçim bir özdisiplin eksiğim var ki!!! Askerde bunu düzeltseler yeter diyorum ama huylu huyundan vazgeçmez ki! Ha bir de iyice yabancılaşıyorum lan sanki dünyaya… Millet yaşıyorsa ben yaşamın mastürbasyonunu yapıyorum, yani yaşarmış gibi yapıyorum. Ya da ben yaşıyorsam onlar mastürbasyon yapıyor. Durum böyle yani…

Hele ne olacak bu Dünya’nın hali düşüncesi yok mu… Bana ne diyorum ama onun içinde çürüyecek olan da benim. Zeitgeist falan şeylere daldım bu sebeple de… Ama onlarda da din kavramının zarar gördüğü ile ilgili görüşler var ki, bizimkilerin bunu yanlış anlayıp başarılı olamamasına sebep olma ihtimali var. Gerçi ne olursa olsun böyle parasız yaşamın olacağı bir sistem olacaktır mutlaka, yoksa bu alemin geleceğini hiç iyi görmüyorum ben…

Ha bir de ” Ve Tanrı kadınları yarattı”. Yahu Allah’ım madem onları yarattın beni niye yarattın cidden? Gördüğün üzere her noktada bir şekilde problem çıkarıyorlar. Ha madem yaratıyorsun neden o kadar güzel yaratıyorsun! Bizim okulumuz bilmem nemiz var yahu…

İşte bu kadın erkek mevzundan zaten dünyada barış olması imkansız! Evet, mutlaka savaş olacak, bir kavga olacak! Biri ben sevdim lan diyecek, öteki ben de sevdim lan diyecek, başlayacak kavgaya. O anda tabi o kutsal sevgili de başkasına vermekte olacak vs.

Neyse, muhabbeti çok fazla uzatmak istemiyorum tamam mı, özet geçeyim;

1. Bende bir değişiklik yok. Aynı saman, aynı balya.
2. Bu dünya işe yaramaz, yaşanacak bir yer değil.
3. Evet, ben de köleyim ve elimden geleni yapmıyorum.
4. Benden adam olmaz (Bunu sık sık söylerim. )
5. C. C. Catch – Strangers by Night dinleyin (izlemenize gerek yok), bugünlerde pek dinliyorum.

Benden bu kadar işte…

Ha bir de Ali abimin annesi vefat etmiş, ona üzüldüm biraz, pek hayırlı biriymiş. Neyse kendinize iyi bakın, beni kendinize örnek almayın falan.

İşte böyle sorunları toplayıp Abbas Güçlü’ye şikayet etmişler. Bunu yazmamdaki amaç da şikayet sayfamızı oylamanızı ve böylece sorunun daha çok dikkat çekmesini sağlamak. Bunun dışında zaten sorunun çözümü basit değil, dilekçe falan muhabbetleri olsa da biz kesinlikle yandık. Bari gelecek nesiller kurtulsun.

Zaten sorunları yazan arkadaş gayet bolca bolca yazmış, oradan tamamını okuyabilirsiniz, bu saatte hepsini tekrardan yazmayayım şimdi, evden atılırım.

BUYRUN OKUYUN VE LÜTFEN OYLAYIN.