AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi’nin İOLP bölümü dört yıllık ve dördüncü yılı son yılı olması açısından biraz farklı bir öneme sahip. Bu yılın genel problemleri genellikle; son yıl olması, okul deneyimi 2 uygulaması ve KPSS!

Dördüncü sınıf son yıl olduğundan olası bir sınıfta kalmanın etkisi diğer yıllara göre farklı olabiliyor. Aslında her nasılsa okul bir sene uzuyor ama son yılda uzatmak daha tuhaf işte. Bir kere bütünleme sınavlarımız Eylül ayında olduğu için KPSS sonucunda tek atamanın yapıldığı yıllarda (Ör; 2010) bu sınava kalmak atanmanızı engelleyebileceği için sınıfta kalmak değil, bütünleme sınavına kalmak bile önemli olabiliyor.

Genel olarak bu yılki dersler üçüncü sınıftaki derslerle bağlantılı ve onların üzerine olduğundan üçüncü sınıfa göre daha kolay gibi duruyor. Gibi duruyor diyorum, çünkü ben de hala bir dördüncü sınıf öğrencisiyim. Üçüncü sınıfta alacağınızı iyi aldıysanız dördüncü sınıfta da fazla zorlanmıyorsunuz.

Ayrıca üçüncü sınıfı dershaneye vs. gitmeden geçmişseniz dördüncü sınıfı daha da rahat geçebilirsiniz. Hani son sınıf diye üçüncü sınıftan daha fazla korkulacak bir şey değil. Tabi dershanenin farklı şeylerde katkısı oluyor yine…

Dördüncü sınıftaki önemli bir mevzu Okul Deneyimi II uygulaması. İkinci sınıfta yapılan uygulamadan farklı olarak bu yıl sadece gözlem değil, ilk dönem 15 – 20 dk., ikinci dönem de tam bir ders saati öğretmen olarak ders işliyorsunuz. Okul Deneyimi II dersi için iki haftada bir bir plan hazırlıyorsunuz ve bunu e-portfolyo sistemine yükleyerek uygulama öğretmeniniz (Uygulama okulunuzdaki ilgili öğretmeniniz) ve rehber öğretmeninizden (Üniversiteden bir eğitim görevlisi.) bu plana dönüt alıyorsunuz. Öğretmenleriniz bu planlara not veriyor. Sonrasında da bu dönüte göre de planınızda gerekli değişiklikleri yapıp sonraki hafta bu yeni plana göre uygulama okulunuzda uygulama öğretmeninizin gözetiminde bir ders işliyorsunuz. Bundan sonra da dersinizin nasıl geçtiği, yararlı olup olmadığı, eksik veya iyi yönleriyle ilgili bilgilerin olduğu bir yansıtma raporu (Reflection) yazıp bunu da e-portfolyo sistemine yüklüyorsunuz. Bu da sadece uygulama öğretmeniniz tarafından not veriliyor.

Okul Deneyimi II planlarını yazmak kolay şey değil. Dönem başında yaptığınız plana ve uygulama öğretmeninizle de anlaşarak işleyecek bir konu seçtikten sonra onu nasıl, ve ne ile işleyeceğinizle ilgili sorular sarıyor beyninizi. Ders kitaplarınızdan ya da diğer kaynaklardan (Ör; ) yararlanarak konuyu işleyişinizde kullanacağınız aktiviteler hazırlayıp bunu plana yazıyorsunuz. Tabi plan da örnek bir ders işleyişinde öğrencilerinize yapacağınız kounşmalar, onların size verebileceği olası yanıtlar ve o yanıtlara sizin vereceğiniz tepkileri diyalog şeklinde içeriyor. Diyalog derken aşağıdaki şekilde:
T: (Öğretmen) Today…
Ss: (Bu da öğrenciden gelebilecek tepki) …
T: Now, …
Ss: Right…

Planda öğrencilere aktivitelerinizi yaptırırken kullanacağınız cümleleri, açıklamaları her şeyi yazıyorsunuz. Sadece şunu bunu dedim şeklinde değil tabi, mesela öğrencinin yaptığı hatayı düzeltme biçiminizi de yazmalı, ya da öğrencinin olası bir farklı konuyla ilgili çıkışında ne yapacağınızı da belirtmeli. Plan dosyasına tahta kullanacaksanız tahta planı, farklı resim vs. şeyler kullanacaksanız onların bir görüntüsü vs., ve kullandığınız diğer kaynakların kopyaları ya da Ağ’daki bir kaynak ise bağlantılarını eklemeniz gerekiyor. Ayrıca bir de gerekçelendirme (Rationale) kısmı yazıyorsunuz ki burada planda nerede neyi neden yaptığınızı açıklıyorsunuz.

Bu şekilde planı hazırlamak beş saat kadar sürebiliyor. Daha da uzun olabiliyor tabii de çok kısa da olamıyor. Ya da olursa da düşük not alma tehlikesini hatırlatırım. Not kısmı zaten biraz karışık ki her öğretmenin disiplin fikri kendisine özel olduğundan hepsinin istediği şeyler farklı olabiliyor. Mesela biri ders kitaplarına çok sıkı bağlı planlar isterken diğer biri öğrencinin çok daha rahat olmasına izin verebiliyor. Hatta öyle ki ders kitabında geçen bir aktiviteyi uygulamış öğrencisine bu olmamış bunu değiştir diyebiliyor.

Topluma Hizmet Uygulaması diye bir uygulama da var. Bu her hafta belirli bir gün ekonomik durumu iyi olmayan ailelerin çocuklarını iki ders kadar çalıştırdığımız bir etüt uygulaması şeklinde. Bunun için sene başı bir plan yapıyoruz ve daha sonrasında planımıza uyarak haftada iki ders saati çalıştırıyoruz öğrencilerimizi. Bu da bir öğretmenlik uygulaması ama Okul Deneyimi uygulamasından farkı her ders için bir plan yazmamıza gerek olmaması. Bunun yerine sadece o iki dersteki aktivitemize yönelik hazırlıklar yapıyoruz. Bunlar da daha çok kişisel çapta ve öğrencilere kaynak bulma gibi hazırlıklar. Etüt dersimiz bittikten sonra da derste yaptığımız aktivitelerle ilgili bir rapor yazıp bunları biriktiriyoruz ki sene sonu bunlar üniversiteye gönderilecek ve bunlardan not alacağız.

Etüt dersimiz ilköğretim öğrencileriyle olduğundan liseye göre daha eğlenceli ve basit aktiviteler olması gerekiyor. Zaten sürekli farklı farklı aktivite yapmak öğrenci üzerinde stres de yaratabileceğinden ders kitaplarından öğretmenlerinin verdiği ödevleri de yaptırabiliriz ki evde ders yapma gereğini ortadan kaldırdığı için bunu severler. Neyse bu konu farklı bir yazı gerektirir, geçiyorum.

Dershanelerin faydası da işte bu işlerin arasında düzenli bir program sunarak sizin çalışmanızı sağlamaları ve bu etkinliklerde de size yol gösterici olabilmeleri. Hani günlerce plan yazma telaşının içinde çalışamayacağınız derslere çalışmanızı sağlıyorlar. Ancak olmazsa olmaz demiyorum kesinlikle, daha çok kendine güvenemeyene göre veya cüzdanına fazla güvenene göre bir şey bence. Hani kendine güvenemeyen derken de bütünlemeye kalırsa KPSS’nin bir işe yaramayacağı gerçeğini de unutmamak gerek!

KPSS sınavı da son yılki baş belalarımızdan biri. Bu sistemde her yıl puanlar yükseldiğinden, her geçen yılda bu sınavda başarılı sayılmak daha da zorlaşabiliyor. Mesela iki yıl önce arkadaşımızın atandığı puanı almak sözleşmeli öğretmen olarak atanmamıza bile yetmeyebiliyor. Böyle olunca da öğrenci bir an önce sınavı kazanıp sonraki senelere kalma ihtimalini azaltmak istiyor. Çünkü bu yıl yapamazsa gelecek yıl bu yılki yapabildiği aynı değeri bile ifade etmiyor olacak. Bu sebepten de öğrencilerin çoğunluğu dördüncü sınıfta KPSS’ye iyi hazırlanarak ilk seferde kazanıp daha sonra uğraşmamak ister.

Tek başına çalışmak yeterli olacak gibi görünmediğinden KPSS kursları devreye girer. Bunlar konusunda İÖLP dershaneleri kadar gitmeseniz daha iyi olur demeyeceğim. Ne yazık ki ülke gerçekleri bunu söylememi engelliyor. Kursta sonuçta evde uygulayacağınızdan çok daha iyi bir program var ve başınızda size yol gösteren rehber öğretmenleriniz ve de düzenli yapılan deneme sınavlarınız var. Bu şekilde KPSS’ye hazırlanan öğrencilerin yanında evde tek başına çalışmaya çalışarak yarım yamalak hazırlanmak biraz bana da tuhaf geliyor. Hani kursa giden kesin kazanacak diye de bir şey yok ama gitmeden kazanmak çok daha fazla emek isteyecek. Hem de bir yıl kursa gitmeyip kazanamadıktan sonra gelecek yıl onun pişmanlığı ile zoruna gitme durumunun oluşması ihtimali de azalır. Özetle Türkiye şartlarında İOLP’linin KPSS’ye dershanede hazırlanması iyi olur.

KPSS ile ilgili İÖLP’lileri ilgilendiren bir konu yukarıda da dediğim gibi bütünleme sınavına kalma durumudur. Eğer bütünleme sınavına kalırsanız KPSS’de iyi bir puan elde etseniz bile okulunuzu hala bitirememiş olduğunuzdan atanamazsınız. Tek atamanın olduğu yıllarda da bu ciddi bir problem olabilirki, KPSS kursuna para dök vs. 69 ile bir dersten büte kaldığından dolayı bir sonraki KPSS sınavını bekle. Bu da tabii bir sürü masraf demek yine. Ne yazık ki bölüm kurallarımız böyle, şu an konuyla ilgili dilekçe ile vs. bütünleme sınavını ileri bir tarihe almaya yönelik istekler bildiriliyor ama henüz bir şeye yaramış değil.

Bu KPSS mevzundan dolayı kesinlikle bütünlemeye kalınmayacak bir yıl bu yıl mesela. Kazanacak puanın olsa bile bir yıl beklemen gerekecek ve daha kötüsü o aldığın puan özel sektör dışında hiçbir işine yaramayacak. Bu sebeple dördüncü sınıfta kesinlikle bütünleme sınavına kalmamaya bakılarak çalışılmalı…

Özetle; dördüncü sınıf üçüncü sınıfa göre (en azından bana) daha kolay gibi görünüyor. Bu sebepten üçüncü sınıfı dershaneye gitmeden geçebilmiş iseniz bu yıl açınızdan daha da rahat olacaktır. Tabi son yılım deyip cesaret edemeyip dershaneleri de düşünebilirsiniz, kapitalizm paranıza asla hayır demez. Derslerden başka Okul Deneyimi II uygulamamız var ki sınav dönemlerinden bile yorucu olabiliyor. Etütlerimiz de plan yazma olayının Nirvana’sına ulaşmadan yaptığımız okul deneyimi çalışmalarımız. Tüm bu çabaların amacı okulu bitirmek olsa da ondan sonra KPSS sınavı belası olacak başımızda ki buna da ilk dönemden itibaren çalışmanız hazırlanmaya başlamanız iyi olacak. Tabi bu sınav için kurslara giden binlerce kişiyi düşününce kursa gitmeden kazanmaya çalışmak da biraz büyük bir riske girmek gibi görünüyor.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi İÖLP programının üçüncü yılı ilk kez tamamen açıköğretim olarak görülen yılıdır. Yani hiç yüz yüze görülen ders yoktur.

Bu yıl ilk iki yılla kıyaslandığında özetle çok zordur dense yanlış olmaz. Hani aslında eğitimde zorluk kişiden kişiye çalışmasına göre değiştiği için bunu demek pek doğru değil ama ilk iki yılla kıyaslandığında gerçekten de böyle bir fark var!

Bir kere artık yüzyüze görebildiğiniz öğretmenleriniz yok. Dersleri kimse size anlatmıyor, şu şöyledir bu böyledir demiyor. Şuraya şu şekilde çalışın demiyor, size alıştırma vermiyor, anlamadığınız kısmı sorun demiyor.

Üçüncü sınıfta her şey öğrencinin üzerine kalıyor. Kayıt yenileme dönemi aldığınız kitapları müfredat kitabındaki programa göre okuyup, çalışıp sınava giriyorsunuz.

Belirli bir müfredatı takip edip çalışmak da biraz zor olabiliyor tabi. Çalışmayı çoğunlukla kendi kendinize yaptığınız için motivasyonunuz pek olmuyor. Bu da sizin yeterince ve düzenli çalışmanıza engel olabiliyor. Ondan sonra benim gibi özdisiplini zayıf biriyseniz de çalışmak yerine farklı işlerle uğraşmak, önce zevk, önce hayat, sonra iş demek daha kolayınıza gelebiliyor.

Tabi önce hayat sonra iş prensibinin sonucu olarak da ilk sınavınızda şok edici notlar olabiliyor. Diyorsunuz ki, nasılsa sonrakine gerçekten çalışır problemsiz geçerim. Sonraki sınav geliyor, siz daha ne bildiğinizden emin değilsiniz. Bu şekilde sınava giriyorsunuz ve… Bundan sonra üçüncü sınav geliyor, sonra da final… Ondan sonra da otomatik bütünlemeye bağlıyorsunuz.

Şaka yapıyorum tabii ki, ille böyle olacak bir şey yok. O kadar da düşüncesiz değil bizim bölümün başındakiler. Sadece düzenli, zamanında ve yeterli çalışma gerekiyor dediğim gibi. Yoksa 80 üzeri gayet iyi notlarla sınıfı bütünlemeye kalmadan geçen arkadaşlarım var.

Üçüncü ve dördüncü sınıfların aslında en çok yüzyüze eğitime ihtiyacı olan sııflar olduğu söylenebilir. Çünkü ilk iki yılda zaten lise bilgilerimizin üzerine çok yüklü bir şey eklenmiyor. Yazma dersi dışında diğerleri zaten bildiğimiz konuların tekrarı gibi bir şey. Ancak üçüncü sınıfta daha önceden tanışmadığımız konularla ve derslerle başbaşa kalınca biraz zorlayıcı olabiliyor. Tabi bu sınıflarda da eğitim yüzyüze verilse adı açıköğretim olmasına da gerek yoktu ki! Onun yerine ilk iki yılki yazma gibi dersleri birleştirip bir yılda verseler, hatta ilk okul deneyimi uygulaması da bu ilk yılda olsa daha iyi bile olabilirdi. Bundan sonra da üçüncü sınıf dersleri ikinci sınıfa, dördüncü sınıf dersleri de üçüncü sınıfa konur, bölüm üç yılda bitirilebilirdi. Tamam biraz (değil çok) zor olabilirdi böyle ama bir yıl için diş sıkmaya değerdi.

Tabi çok da yalnız değiliz aslında. Bir şey soracak olduğumuzda telefon edebileceğimiz kişiler var tabi. Derslerle ilgili olarak da okulun e-ogrenme ve çevrimiçi öğrenme portallarında çalışacak kaynaklar var. Gerçi çevirmiçindeki derslerin test soruları bana hep sınav sorularından kolay geldi ama neyse…

Bu yıl bir de dershane faktörü giriyor devreye. Eskişehir ve bazı başka il merkezlerinde İÖLP dershaneleri var. Bölüm bu dershanelere gitmemizi istemiyor, hatta hocalarınızla karşılaştığınızda falan yadırgayabiliyorlar bile ama yine de işi garantiye almak isteyen öğrenciler tercih ediyor bu kursları.

Kursların avantajı dersi size anlatacak ve anlamadığınız yerde soru soracak birilerinin olması. Bunun dışında kursa gidersen kesin geçeceksin diye bir kaide yok, çünkü iş yine kişinin kendi çalışmasına bakıyor. Çalışmadıktan sonra kaç kursa gitsen nafile… Ben çalışırım diyorsan, kendine ve özdisiplinine güveniyorsan zaten evde de yaparsın…

Gerçi ben de mesela kendime çok güvendim, kursa gitmeyeceğim dedim. Zaten zamanım çok, çalışmayacağım desem sıkıntıdan çalışırım falan diyordum… Çalışmadım mı? Çalıştım ama neyi, nasıl, ne kadar, nasıl gibi soruların cevapları bende biraz karışık olduğundan pek performanslı çalışamadım ki, böylelikle bütünelemeye dört ders bırakabildim. Bütünlemede de bir dersten kaldım ki, dördüncü sınıfta da alttan alıyorum şu an o dersi…

Bundan sonra da ben yine pek istemesem de bizimkilerin telaşından yazıldım dershaneye. Bana göre bütün sınavları bütünlemeye bırakıp orada atılım yaparak geçerdim yoksa sınıfı… Tabi dershanede şu an geçen yıla göre gayet rahat ediyorum. En azından özdisiplin eksikliğim vs. problem çıkaracak olsa bile dershanede bir şeyler kaptığımdan o kadar etkisi olmuyor. Neyse, özetle dershaneye gidip gitmemek sizin inançlarınıza ve bütçenize bağlı bir şey.

Neyse dönelim üçüncü sınıfa. Dersler önceki yılların öğrenciye İngilizce öğretmeye ve belli yetenekleri kazandırma amaçlı dersler yerine, öğrenciye İngilizce öğretmeye hazırlayan ve öğreten dersler diyebiliriz. Dilbilgisi, okuma, yazma, konuşma gibi dersler yok artık. Bunlar yerine edebiyat, dilbilim, ve dil öğretimi ile ilgili dersler var.

Üçüncü sınıfta bir de ücretli öğretmenlik yapma hakkı var. Bulunduğunuz bölgedeki MEB müdürlüklerine gidip başvuruyorsunuz, eğer ihtiyaç varsa uygun bir yerde işe başlayabiliyorsunuz. Bunun için alttan dersinizin olmaması şartı var. Torpiliniz olunca başka tabi.

Ben ikinci sınıfta bütünlemeye girip başvuru için geç kalınca kullanamamıştım bu hakkımı. Müdür bey ihtiyaç yok deyip bana beş yıl öncesinin başvurularını göstermişti. Halbuki daha yazın stajyer öğretmenleri çağıran kendisi değilmiydi.

Ücretli öğretmenlikte stajyer öğretmen muamelesi görüp ders saatinize göre bir ücret alıyorsunuz. 500 TL civarı ücret alan arkadaşlar var.

Yalnız ücretli öğretmenliğe başlayan arkadaşlardan sanırım çoğu ikinci dönemde falan bırakıyor bunu. Çünkü derslerine yoğunlaşmaları zorlaşıyormuş. Tabi bu arkadaşların nedenleri de benimle aynı nedenler galiba…

Özetle üçüncü sınıf İÖLP’nin zor sınıflarından biri. İlk iki yıl tekrar ettiğiniz lise dersleri yerine yeni konulara geçiyorsunuz ve bu da yorucu ve zorlayıcı tabi. Ancak bundaki başarınız da yine sizin azim ve çalışmanıza bakıyor; ne kadar iş o kadar köfte hesabı… İşi garantiye alayım birilerinin ders anlatması olmadan birine bir şey sormadan yapamam diyorsanız da dershaneler imdada koşuyor, tabi cüzdanınıza güvenerek. Ücretli öğretmenlik de güzel falan ama alttan dersiniz olmaması gerekiyor. Olmasa bile de bölgenizde ihtiyaç olmamasından yapamayabiliyorsunuz. Ve de yapsanız da derslerle birleşince yükünüzü arttırıyor.

AÜ Açıköğretim Fakültesi İngilizce Öğretmenliği Lisans Programı

Anadolu Üniversitesi İOLP’nin ikinci yılı da ilk yıla göre zordur ama yine keyfinizi bozacak kadar zor değildir. Rahattır yani yine…

Gramer dersinde yine lisede işlediğiniz konuları tekrar etmeye devam edersiniz. Konuşma dersi olmadığından sınavlarda bunun için telaş yapmazsınız.

İlk yıl yazma dersinde hazırladığımız paragraflardan oluşan portfolyolar artık daha uzun olacaktı. Artık bir giriş, üç gelişme ve bir sonuç paragrafından oluşan metinler yazıyorduk. Bu da biraz daha zor oluyordu ama yapılmayacak bir şey değildi hani. Konulara ve amaçlara göre farklı paragraflar vs. yazıyorduk. Tabi ilk sınıfta iki saatte paragraf yazarken artık bütün metni bir saatte yazabiliyorduk.

Bu yıl okul deneyimi diye bir şey vardı. Bunda iki haftada bir belirli günlerde bir okula gider ve bir öğretmenin derslerini gözlerdik. Gözlem esnasında daha önceden hazırladığımız kontrol listesiyle dersi karşılaştırıp listemizdeki öğeleri işaretleyip, gerekirse notlar alıyorduk vs. Tabi gözleme de daha önceden ders kitabımızdaki konuyu okuyup ona hazırlanarak gidiyorduk. Daha sonra da kontrol listemiz ve notlarımızdan faydalanarak belirli kriterlere uygun raporlar yazıyorduk! (Rapor örnekleri.) Alın size bir yazma etkinliği daha. Bazı aktivitelerin de özel istekleri olurdu, bunu da kitaba göre yapardık. Yalnız unutmadan diyeyim, bu dersin de bir yüzyüze görebileceğiniz öğretmeni vardı. İki haftada bir derse girerdi ve gelecek hafta yapacağınız gözlemle ilgili bilgi verirdi.

Gözlem okulunda tabi öğretmen gibi giyinip saç sakalımıza dikkat etmemiz gerekirdi. Mesela bizim staj okulumuzda bizden önce okula giden birkaç arkadaşın yanında baş örtülü ve kot pantolonlu birileri varmış ve müdür bey bu arkadaşlara kızıp bizim okula uyarı vs. göndermiş. Hani ilk görüşmeye sivil gidelim diye bir şey yok, ilk baştan müdür bey ile bozuşmak istemiyorsanız.

Bunlardan başka Türkçe göreceğiniz açıköğretim dersleri var yine. Bunlardan İnkılap Tarihi ile problem yaşadım ben. Derslere çeşitli kırtasiyelerde satılan notlardan çalıştım, zira iki kalın tarih kitabını okumak zor geliyordu. Sonuç AÖF ilk sınavdan da finalden de 43 almıştım. Ders ortalaması da 43 gelmiş ve geçme notu 50′nin altında kaldığından bütünlemeye kalmış idim. Bütünleme vakti gerçekten iki kitabı da okudum, ya da tamamlarına yakınını okumuştum. E-ogrenme portalından ders videolarını indirip izlemiştim. Son günlerde de geçmiş yılların sorularını inceleyip bunları ezberler gibi okumuştum. Bütünlemede sonuç 83′mü ne gelmişti.

3. sınıfta ücretli öğretmenlik yapmak istiyorsanız, ikinci sınıfta bütünlemeye kalmamaya özen göstermelisiniz. Ben dediğim gibi bir dersten bütünlemeye kaldım. Ağustos sonuna doğru stajyer öğretmenler için ilçe Milli Eğitim Müdürlüğü’nden duyuru yapıldı ama ben sınıfı henüz geçemediğim için bir şey yapamadım. Sonrasında Eylül ayında bütünleme sınavına girdim, Ekim ortalarında da sınıfı geçtiğimi doğrulayan belgelerimi vs. aldım milli eğitime gittim. Müdür bey bana beş yıl önce yapılmış başvuruları göstererek dilekçemi alacağını ama yer olmadığını belirtti. Özetle geç kalmıştım ama tam öyle de değildi. Torpil yoktu belki de… Neyse böyle bir durumla karşı karşıya kalmamak için çalışmakta fayda var.

İkinci sınıf da özetle böyle. Aklıma gelen bir şeyler olursa ekleyeceğim zaman zaman…

Bu yıl çeşitli nedenlerden dolayı Tekirdağ’da değil Eskişehir’de sürünüyorum, mekan değişikliği var sadece. Dandik bir evde pek güzel günler geçiriyorum…

İOLP 4. sınıfım ve alttan Dil bilim (Linguistics) dersim var, bunlarla boğuşuyorum.

KPSS sınavı diye bir şey olduğunu da hatırladım bu sene, onda da zaten geçen bir deneme yapmıştık, bölümü İngilizce Öğretmenliği yerine Elektrik seçince baya iyi bir yerdeydim, herkes Eğitim Bilimleri sınavına girmiyor tabi.

Haftanın bir günü İstiklâl İlköğretim Okulu’na etüte gidiyorum. (Öğretmen olarak )

Haftanın iki günü de şehir dışında bulunan Türk Telekom Teknik Ve Endüstri Meslek Lisesi’nde staj ve gözlem için gidiyorum. Uygulamadan önce de plan yazmamız falan gerekiyor, böyle derste ne diyeceksin, öğrencin ne diyecek vs. böyle durumlar geliştiriyoruz falan. Meslek lisesi harbiden memleket meselesi. Önde ortada dört kız oturuyor, gözlerimi ne tarafa oynatsam konuşmaya başlıyorlar.

İman durumumda zayıflama var, hani gelip ateistin biri alsa götürse Allah’ım gidiyorum deyip gideceğim.

Olumlu bir şey olarak Gültekin adında bir beta balığım var falan. İsmini koyan ben değilim, ben balığa Balık ismini yakıştırıyordum daha çok. Onunla oynuyorum falan filan. Manyak bir şey zaten, kafamı falan sallayıp deli gibi hareketler yapınca baloncuk çıkarıyor. Sevindiğinde yapıyormuş bunu. Delilerle arası iyi hani. Bir gram yem verirsem üç gram kaka çıkarıyor, o nasıl oluyor, oluyor işte… Ağırlık olarak değil de aslında hacim olarak var böyle bir durum. 24 – 28 dereceler bu balığa iyidir diyorlar ama benimki 15 dereceye bile alışacak neredeyse. Zaten üşüyünce kırmızı rengi beyaza çalmaya başlıyor, içini görüyorsunuz sanki falan. Hatta kuyruğunda çizgi çizgi mavilikler oluyor…

Bir de bu batık dünyada yaşamak daha önce bu kadar zor olmamıştı. Hani Dünya’da bir milyar açlık sınırı altında yaşayan insan falan varmışya, onların suçlusu olarak kendimi hissediyorum. Ciddiyim suçlu benim! En az bu yazıyı okuyan birileri kadar suçluyum kendi gözümde. Para denen kağıt parçalarına bel bağlamış, bu kağıtları elde etmek için kölelik yaptığımız bir sistem. Üstelik bu para denen şey de öyle bir şey ki eğer elimizde para tutuyorsak bu para başka birinin başka birine borcu olmuş oluyor, yani biri birine borçlu ki bizim paramız var. E ama ben neden başkasının birine borçlu olmasını isteyeyim ki! Veya bu sistemi piyasaya sürenler sayesinde bir milyar kişinin aç olmasını! Üstelik bunların çeşitli şirketleri gidip oralarda bir işe yararmış gibi teknolojik şeyler yapıyorlarmış, hayatı kolaylaştırıyorlarmış bilmem ne, yahu alın siz topunuzu tarağınızı çıkın gidin bakalım oradan ne oluyor, sizin en büyük yardımınız budur ama… Ha şöyle bir şey var şimdi de, Altan Tufan’dan güzel bir söz;

Cinsel organlarını kiralamaya fahişelik, o hariç bütün organlarını kiralamaya da kariyer denir.

Tabii ki mantıklı değil ama günümüz şartlarında yaşanan çoğu şey de mantıklı değil. Gelecekte bulup bulamayacağımızı bilmediğimiz bir iş için senelerce uğraşmak… Bir devletteki büyük şirketlerin oyunlarını desteklemek için askere gidip ölmek, tabi öncesinde de “Şehit olacak mıyım lan?” diye düşünmek!

Ha bir de ciddi psikolojik yardıma ihtiyacım olduğunu hissediyorum. Normalde de psikolojim hep karmakarışıktı ama bu aralar o biçim bir özdisiplin eksiğim var ki!!! Askerde bunu düzeltseler yeter diyorum ama huylu huyundan vazgeçmez ki! Ha bir de iyice yabancılaşıyorum lan sanki dünyaya… Millet yaşıyorsa ben yaşamın mastürbasyonunu yapıyorum, yani yaşarmış gibi yapıyorum. Ya da ben yaşıyorsam onlar mastürbasyon yapıyor. Durum böyle yani…

Hele ne olacak bu Dünya’nın hali düşüncesi yok mu… Bana ne diyorum ama onun içinde çürüyecek olan da benim. Zeitgeist falan şeylere daldım bu sebeple de… Ama onlarda da din kavramının zarar gördüğü ile ilgili görüşler var ki, bizimkilerin bunu yanlış anlayıp başarılı olamamasına sebep olma ihtimali var. Gerçi ne olursa olsun böyle parasız yaşamın olacağı bir sistem olacaktır mutlaka, yoksa bu alemin geleceğini hiç iyi görmüyorum ben…

Ha bir de ” Ve Tanrı kadınları yarattı”. Yahu Allah’ım madem onları yarattın beni niye yarattın cidden? Gördüğün üzere her noktada bir şekilde problem çıkarıyorlar. Ha madem yaratıyorsun neden o kadar güzel yaratıyorsun! Bizim okulumuz bilmem nemiz var yahu…

İşte bu kadın erkek mevzundan zaten dünyada barış olması imkansız! Evet, mutlaka savaş olacak, bir kavga olacak! Biri ben sevdim lan diyecek, öteki ben de sevdim lan diyecek, başlayacak kavgaya. O anda tabi o kutsal sevgili de başkasına vermekte olacak vs.

Neyse, muhabbeti çok fazla uzatmak istemiyorum tamam mı, özet geçeyim;

1. Bende bir değişiklik yok. Aynı saman, aynı balya.
2. Bu dünya işe yaramaz, yaşanacak bir yer değil.
3. Evet, ben de köleyim ve elimden geleni yapmıyorum.
4. Benden adam olmaz (Bunu sık sık söylerim. )
5. C. C. Catch – Strangers by Night dinleyin (izlemenize gerek yok), bugünlerde pek dinliyorum.

Benden bu kadar işte…

Ha bir de Ali abimin annesi vefat etmiş, ona üzüldüm biraz, pek hayırlı biriymiş. Neyse kendinize iyi bakın, beni kendinize örnek almayın falan.

Not: Bu raporlar sadece öğrencilere rapor hazırlarken neler yazabilecekleri konusunda bir fikir vermek için hazırlanmış rapor örnekleridir. Bunları kendi raporunuz olarak gösterip kullanmanız ciddi bir suçtur. Displin cezası almak istemezsiniz değilmi!!!
Ayrıca okul deneyimi dersi öğretmeninizin sizden istediği bunlardan tamamen farklı birşey (Çizelgeler, rapor uzunlukları vs.) olabilir. Raporunuzu hazırlarken bunları sadece basit bir kaynak olarak kullanmanız ve öğretmeninizin isteğine yoğunlaşmanız önemle duyurulur.