Boykot Fransa gibi Fransa’yı boykot amaçlı birçok site açılmış. Linkteki site Fransız sermayeli firmaların listesini vermiş sayfalarında. Siteye göre aşağıdaki firmaların tümü Fransız sermayeli firmalar imiş.

Görselde yer alan firmalar:
Christian Dior, Cartier, Chanel, Clarins, Lavande, Laroche, Lacoste, Loreal, Melvita, Vichy, DKNY, Louis, Kerastase, Petit Baleau Giyim, Garnier, Elle, Mariea Claire, Hermes, Canan Kozmetik, İpek Şampuan, Renault, Peugeot, Dacia, Renault – Nissan Ortaklığı, Total, Elf, Uniroyal, Valeo, Reamic, SNR Rulmanları, Sekuirit Oto Camları, BF Goodrich Lastikleri, Michelin, Citroen, Lafarge, Onduline, Weber, İzocam, Legrand, Nexans Kablo, Carrefour, Ticket, Sodexho, Danone, Hayat Su, Tikveşli, Birtat, Akmina, La Vache Quirit, Güneş Sigorta, TEB – Türkiye Ekonomi Bank, Axa Sigorta, Başak Sigorta, Groupama, Societe – Generale, Denizbank, Pullman, Thalasa, Novotel, İbis Hotel, Sofitel, Allegra Aleri İlaçları, Sanofi İlaç, La Roche Posay, Servier İlaç, LaGostino, Moluinex, Rowenta, Krups, Tefal, Ubisoft, SolidWorks, Catia, Dassault, 3dvia, Simulia, Enovia, İnform, Telemecanique, Club med, Air France, Bic Traş Bıçakları, Schneider Elektrik, Europ Assistance, Areva, Atotech, SDV Horoz, Gefco.

Liste gerçekten kabarık. Vakti zamanında kendi firmalarını desteklemeyip batırır, ya da Fransızlara sattırırsan olacağı bu.

Bunları boykot falan edeceğimiz yok da, yarın markete Fransız malı getiren firma görevlileri ile bol bol dalga geçerim: “Almıyorum arkadaşım malını, Fransız malı iadelerini de al git.”

Sözsüz müziği daha hoş bulduğumdan olsa gerek küçüklüğümden yabancı parçalara daha dinlemeye meyilliyimdir mesela. Muhtemelen müzik dinlerken sözler ile ilgilenen sanırım sol beyin idi fazla uğraşmak istemiyor ya da mantık hissi ağır basıp pek önemsemiyor. Bu yüzden pek duymak istemiyor. Bu yüzden de çevresel ve diğer seslerle ilgilenen diğer beyin lobuna bırakıyor işi. İkisinin arasında ya böyle bir anlaşma var, ya da bir anlaşamamazlık. E yabancı müziği de anlayamadığımdan, ya da kendini anlamak zorunda görmeyen beyin lobu işi diğer loba bırakmaya çalıştığından yabancı eserlere daha yatkınım. Yerli parçalardaki sözleri anladığından beyin pek uğraşmak istemiyor sanırım onlarla.

Sonra yerli müzik sevenler yabancılar için laf ederler, neden dinlemiyorum diye. Benim yerli hiçbir şarkı ile derdim yok ki; sadece onların sözlerini anlama ihtiyacım yok.

Tabi olay yabancılık değil de, genel olarak hoş melodiler ararım eserlerde. Bas, tiz, dıptıs dıptıs çok da aradığım şeyler değildir. Ama en basit bir flüt sesi bile melodilerinde hoş dalgalanmalar varsa dikkatimi çeker.

Aslında müzik gariptir, bazısı günahtır der; bazısı müzik olmasa Allah’ın varlığına inanmazdım ki der. Bazısı müziği, muzik olmadan sözleriyle dinler, bazısı sözünü bile istemez. Merak ettiğim beynin içinde bunu algılayan nasıl bir yapı var. Veya beğeni olayını nasıl, frekansları ne biçimde işleyerek veya hangi veya nasıl bir tabloyla karşılaştırarak yapıyor ve müziksel tercihleri doğuruyor.

Mesela sözsüz ve bol melodik trans eserleri, beynin sanki diğerlerinden daha farklı bir bölgesine hitap eder gibi. Şöyle diyeyim, amigdala ile dini inançları sağlayan bölgeleri birbirine sinirlerle bağlayan ve sonra o melodilere uygun elektrik akımı veren bir şey gibi. Hatta müziği ve dini inanç işlemlerini yapan beyin noktaları aynı, benzer ya da birbirine yakın gibi. Neyse, ortalığı bir gitarcı transçı dayıya bırakayım.

O zamanlar elektrik ile pek bir şey yapılmazmış. Aydınlatma çok iyi bir kullanım aracıymış. Ondan ki bilmeceyi yapanlar böyle yapmış. Ama günümüzde çok anlamsız duruyor. Bir kez elektrik fener değil, kibritin yaktığı mum, oradaki ayrımı bilmiyormuş tabi zamanındakiler.

Bugün ise her şey elektrik enerjisi üzerine dayalı diyebiliriz. Kapitalizmi ayakta tutan o, tüm fabrikalar, tüm evler, ona sahip. Tabi kullanım alanı da sınırsız. Gel de şimdi bunu anlat yüz sene önceki dedeye.

Aşağıda da Kırıkkale’de sanırım Özürlüler Haftası’ndaki bir etkinlikten işaret dili ile İstiklâl Marşı görüntüleri var.

Blue – I can şarkı sözleri ve Türkçe çevirisi.

You were the eyes in the face of fortune
Kaderin yüzündeki gözler idin
I lost my way and I couldn’t find you
Yolumu kaybettim ve seni bulamadım.
Oh, oh no
Oh, hayır

We’re not the first ones to be divided
İlk ayrılacak olanlar değiliz
Won’t be the last to be reunited
Tekrar biraraya gelecek son kişiler de olmayacağız
No
Hayır
Oh no
Oh, hayır
(Oh no)

It’s like rain falling down
Yağan yağmur gibi
Drops of pain hit the ground
Izdırap damlaları yere çarpıyor
I can’t speak
Konuşamıyorum
There’s no sound when you’re gone
Sen gidince hiç ses yok
(Yeah, come on)
(Evet, hadi)

I can
Yapabilirim
I will
Yapacağım
I know
Biliyorum
I can untie these hands
Bu elleri çözebilirim
And get back up again
Ve yine geri alabilirim

(oh-ho)
I can
Yapabilirim
I will
Yapacağım
I know
Biliyorum
I can untie these hands
Bu elleri çözebilirim
And get back up again
Ve yine geri alabilirim

I can
Yapabilirim
I can
Yapabilirim
(Get back up again)
(Tekrar geri al)

I have never lost anything quite like this
Hiç böyle bir şey kaybetmemiştim
No second chances if I don’t find it
Onu bulamazsam ikinci bir şans yok

No (no)
Hayır
Oh no
Oh, hayır
(oh no)

You closed the door and you kept on walking
Kapıyı kapattın ve yürümeye devam ettin
Left me behind and there’s no more talking
Beni arkanda bıraktın ve artık konuşmak yok
No
Hayır
Oh no
Oh, hayır
Oh no
Oh, hayır

Not: Daha iyi cümle önerilerini yazabilirsiniz.

Genel olarak Türkiye’de sosyal ağdan çoğu kişinin anlayacağı Facebook’tur. Twitter da yakın zamanda tanınmış bir ağ. Facebook çoğu ülkede çok sayıda kullanıcıya sahip, veya pazar hakimi de diyebiliriz. Ancak bazı ülkeler de, Facebook’ta takılmak yerine kendi ağlarında takılıyorlar. Yani buralarda Facebook’un ünü diğerleri kadar yok… Türkiye’de bu konumda bir site için biraz geç oldu denebilir. Ancak sosyal ağ yapısının gelecekte daha da değişerek gelişeceğini düşünürsek daha erken olduğunu da söyleyebiliriz. Bu açıdan bakarsak iyi kullanılırsa Roipeople iyi günler görebilir, ya da adı öğrenilmeden gidebilir.

RoiPeople logosu.

Roipeople (roipeople.com) bir forumda dolaşırken tanıtımına rastladığım bir sosyal paylaşım sitesi. Türkler tarafından yapıldığı ve bu yüzden kullanmamız gerektiği vurgulanmıştı girdide. Google’da pek fazla bir bilgi yoktu site ile ilgili. Siteye girip üye oldum. Siteyi yapanlarla ilgili bir bilgiye ulaşamadım, sosyal ağlarda da pek duyulmamış sanırım site. Siteyi biraz dolaştığımda Facebook’u aratmayacak birçok özelliği olduğunu gördüm. Tabi sayfa kodlarından bir miktar hazır kod kullanılmış olabileceğini gördüm. Sonra birkaç arama yaptığımda phpFox kullanıyor olduğunu gördüm. Yani sitenin altyapısı phpFox ve phpFox eklentileri ile vs. oldukça geliştirilebilen bir platform.

Sitenin hakkında sayfasına baktım,basit bir bilgilendirme yapılmış;

Roipeople arkadaşlarınızla iletişim ve paylaşım yapmanız için kurulmuş bir sosyal iletişim platformudur.
Bu siteyi bir çok mühendis el birliği ile kurmuştur. sitemizin üyeleri tüm site imkanlarından ücretsiz bir şekilde yararlanabilecektir.
RoiPeople’nin genel amacı sizlerin yakınlarınızla ve arkadaşlarınızla iyi bir iletişim içerisine geçirmektir. Bir çok sosyal paylaşım sitelerinde özellikler ve sizlerin yapabileceğiniz kısıtlı ortamdan kurtarmak ve sizlere özgür bir sayfa sunmak için sitemizi kurduk.
-Sitemizin Avantajları-
~Sitemiz çoğu sosyal paylaşım sitesinin tüm imkanlarını sunmaktadır.
~Sitemizde kendi sayfanızı(duvarınızı) istediğiniz gibi özelleştirebilirsiniz. (ArkaPlan resmi, Renk Seçenekleri) Kendi tarzınızı kendiniz yaratın.
~Sitemizde Müzik Dinleyebilir, Video İzleyebilir, Anketlere katılabilir, Haber Yayınlayabilir, Ürün Satabilir, Quizlerle Bilginizi Ölçebilirsiniz ve daha bir çok şey…
~Sitemizdeki Konuşma Barından Arkadaşlarınızla Dosya Transferi Yapabilir, El Yazısı Gönderebilir, Karşılıklı Oyun Oynayabilir ve daha bir çok şeyden yararlanabilirsiniz…
~Sitemizdeki bunlar ve söz etmediğimiz birçok olanaklardan yararlanmak için Hemen üye olunuz…

RoiPeople duvarım.

Sitede kendi profil sayfanızı, duvarınızı oluşturabiliyorsunuz. Burada aynı Facebook gibi paylaştığınız içerikler görülüyor, eklediğiniz resim ve videolara ulaşılabiliyor. Burada durum iletisi veya herhangi bir içerik girebiliyorsunuz. Arkadaşlarınız vs. de duvarınıza yazabiliyor. Ayrıca site içindeki aktiviteleriniz de burada kaydoluyor. Burada kendiniz hakkında girdiğiniz temel bilgiler de görüntüleniyor. Ayrıca oylanarak reyting toplayabiliyorsunuz. Beğen fonksiyonu RoiPeople‘da da var tabii ki. Kendi iletilerinizi beğenemiyorsunuz ama duvarınızdaki aktivitelerinizle ilgili girdileri beğenebiliyorsunuz.

Profilinizi görsel olarak da düzenleyebiliyorsunuz. Farklı renk seçenekleri var. Arkaplan resmi de yükleyebiliyorsunuz profil sayfanıza. Ayrıca profil düzenleme seçeneklerinde CSS kısmı da var ki anladığım kadarıyla bir CSS kodu girerek bir şeyler yapıyorsunuz. Tabi CSS bilmediğimden bir şey yapmadım.

Site sayfalarının üst kısmında uzunca bir çubuk, farklı sayfa ve fonksiyonlara erişiminizi sağlıyor.

RoiPeople dolaşım menüsü.

Üstteki görsel bu çubuğun henüz yarısı. Buradan anladığınız üzere siteyi blog yazma amaçlı da kullanabiliyorsunuz. Blog girdi sayfası genel olarak sayfa düzenleme, etiket, kategori ve öğe ekleme özelliklerini destekliyor. Çok kafa karıştırmadan kullanılabilecek şekilde tasarlanmış. Etkinliklerde yapmayı planladığınız etkinlikleri düzenliyorsunuz.

Gruplar kısmında herhangi bir kişi, site ya da hizmet vs. ile ilgili grup açabiliyorsunuz. Grup duvarı profil duvarınıza benziyor ama ek olarak kendi etkinlik, forum, üye, fotoğraf ve video sayfaları oluşuyor. Gruplara üye olup paylaşabiliyor, tartışabiliyorsunuz.

Haberler kısmında çeşitli haberler girebiliyorsunuz. Burada ne gireceğiniz aslında tamamen size kalmış.

Müzikler kısmında daha önceden yüklenen müzikleri dinleyebiliyor ve yeni müzik ekleyebiliyorsunuz. Yalnız burada müzik eklemeye kalktığımda telif hakkı uyarısı dikkatimi çekti ki, yüklesem silerlermi diye denemek istemedim. Zaten bir şarkı eklemeye kalktığınızda profilinizi müzisyen profiline dönüştürüyor ve ona özel bir deneyiminiz oluyor. Biraz kurumsal işler için hazırlanmış gibi.

Videolar kısmında paylaşılmış videoları görebiliyor ve kendi videolarınızı ekleyebiliyorsunuz. Video eklemek için başka bir video paylaşım sitesindeki bir video bağlantısını girerek oradaki videonun otomatik gömülü sayfasının oluşması sağlanabiliyor. Video bilgileri de otomatik alınıyor. İsterseniz de kendi PC’nizde yer alan videoları yükleyebiliyorsunuz. Tabi video yükleme ile ilgili de telif hakkı uyarısı çıkıyor ama ne kadar önem verildiğini bilmiyorum. Eklediğiniz videoların sayfaya gömme kodlarını kullanarak kendi sitenizde de kullanabiliyorsunuz.Denediğim video Youtube’a yüklediğim hızla aynı hızda yükleniyor, sunucu yurtdışında olsa gerek.

RoiPeople üst çubuk devamı.

Sosyal ağ sitesi olur da fotoğraf paylaşmadan olur mu, olmaz.  Albüm oluşturup bunun içine fotoğraflarınızı yükleyebiliyorsunuz. Ben bir tane denemelik yükledim.

RoiPeople fotoğraf denemesi.

Fotoğrafı yükledikten sonra kategori seçebiliyor, açıklama ve başlık girebiliyorsunuz. Ayrıca başkaları tarafından indirilip indirilmemesi ile ilgili de ayar var. Fotoğrafı sağa sola döndürme ve kesme gibi bazı düzenleme olanakları da var. Fotoğrafı isterseniz yüklendiği tam boyda da görebiliyorsunuz.

Roipeople‘ın bir diğer özelliği de anket hazırlayabilme. Burada anketler düzenleyip arkadaşlarınıza doldurtabiliyorsunuz. Anket dışında bir quiz oluşturma imkânı da var. Burada birkaç sorudan oluşan ve her sorunun şıklarını ayarlayabildiğiniz bir quiz oluşturma sayfası var. Gerekli şekilde doldurarak quiz oluşturabiliyorsunuz. Basit bir deneme quizini şurada görebilirsiniz.

Duyurular kısmı sanırım sistem yöneticileri tarafından girilen duyuruları gösteriyor.

Sosyal paylaşım sitelerinde çok da alışık olmadığım pazar yeri kısmı da var. Burada çeşitli kategoriler altında sattığınız ürünler ya da hizmetler hakkında ilanlar oluşturabiliyorsunuz. İlandaki ürün hakkında açıklama ve fotoğraf girebiliyor, fiyat belirleyebiliyorsunuz.

Cep telefonu ile siteye girişlerde cep telefonu ekranıyla uyumlu olması için mobil sürüm desteğine de sahip. Bu şekilde cep telefonu ile sitenize girenler mobil bir sayfa ile karşılaşıyor.

Roipeople, peki ya tutar mı? phpFox gibi bir yazılım ile isteyen ve bir miktar PHP bilen pekçok kişi bu tür siteler yapabilir. Tabi bunun hazır bir kod olduğunu da düşününce silip atmaları da kolay olur, bu da bir gerçek. Yani gerçekten yoğun emek harcayarak bir site yazsalar buna daha fazla bağlı olurlar ve geliştirmek için daha fazla uğraşırlar. Ancak hazır sistem ile yapılmış bir siteyi işletmek aynı bağlılığı sağlamayabilir. Tabi sitenin gelişimi süresince karşılaşacakları problemlere böyle bir hazır sistemde ne kadar çözüm bulabilirler o da bir farklı konu. Yani hazır kod olması hevesimi kırdı. Hazır kod ile yapılmış ve Türk sitesi denip sonradan ölen Tavutter gibi pek çok site var. Burada geliştiricilerinin çabaları ve yapacakları tanıtımlar öne çıkıyor…

Tabi site iyi pazarlanır ve phpFox ile elde edilebilecek özelliklerin ötesinde de geliştirilirse iyi bir yer olabilir. Günümüzde tanıtım ve pazarlama her şey demek. En dandik ürünü iyi bir şekilde tanıtıp krallar gibi gösterir ve kazanabilirsin. En iyi ürünü de yetersiz tanıtımla kendi ellerinle çöpe atabilirsin… Bu sitenin kaderi de buna bağlı. Yöneticileri gerçekten hevesle ve ciddi bir tavırla yönetmeye girişebilirlerse bunu iyi dikkat çekip kullanıcı toplayabilirler. Mesela son zamanda Quizy’nin basında yanlış tanıtılması ile ilgili bir olay yaşandı. Site Türk sosyal paylaşım sitesi olarak tanıtıldı, Facebook’a rakip olacağı söylendi ama, muhtemelen siteye hiç girip ne olduğunu anlamamış biri tarafından yapıldı haberi. Tabi bu tanıtım yanlış bir bilgi içerse de siteye bir şekilde dikkat çektiği gerçek. Eminim ki ciddi bir üye artışı gördü Quizy bu olayla. Roipeople da ciddi bir tanıtım yapmaya kalkarsa Türk sosyal paylaşım sitesi başlığı altında ciddi dikkat çekebilirler. Tabi önce sosyal medyada da tanınmaları gerek. Haklarında bir bilgi bulamadım başka yerlerde… Ancak uluslararsı alanda başarılı olmaları çok zor. Diğer siteleri bırakıp buraya gelmesi için de bir nedeni olmalı kullanıcının. Milliyetçilik bir neden ama, farklı bir milletten olanlar için bir şey ifade etmiyor ve devreye fonksiyonellik giriyor. Tamam, bu da fonksiyonel ama, hazır kod olmasının ötesine geçen bir artı eklemiyor pek.

Biraz da aslında biraz tabu kaçan bir kelimeye dokundurması da var.

Filmin Facebook grubu şurada.

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek (Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul)

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek (Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul) kesinlikle izlenmesini tavsiye ettiğim, harika bir işitsel ve görsel zevk kombinasyonu sunan bir belgesel filmdir.

Belgesel filmde müzisyen Alexander Hacke İstanbul’a geliyor ve bundan sonra çeşitli yerleri gezerek İstanbul’un farklı yerlerinden farklı sesleri, farklı müzik tarzlarını kaydediyorlar. Ve bunu eşsiz bir belgesel film olarak bize sunuyorlar.

Belgesel’de adı geçenlerin bir ismine bakın; Alexander Hacke, Baba Zula, Orient Expressions, Duman, Replikas, Erkin Koray, Ceza, Mercan Dede, Brenna MacCrimmon, Selim Sesler, Siya siyabend, Aynur, Orhan Gencebay, Sezen Aksu, Müzeyyen Senar ve İstanbul Style Breakers.

Muhtemelen isimlerden bazılarını tanımıyorsunuz. O zaman diyebilirim ki tanımanız gerekli. Bunlardan hepsi filme gerek eşsiz sesler ve tınıları gerekse de filmi düzenlemeleri ile katkıda bulunmuş kişiler.

Filmde İstanbul’da birçok farklı insan topluluğunun bir arada olduğu, bunun da zengin bir müzik hazinesi olarak döndüğünden bahsediliyor. Buna rağmen rak ve rep gibi türlerin çıkışlarında dışlandığı ve hala bile soğuk bakıldığı anlatılıyor.

Ceza’nın mamama mimimi solosundan sonra babasının oğlunun yaptığı müzik ile ilgili düşünceleri var.

Mevleviliğin amacından, sema dönerken giyilen kıyafetin simgelediği şeylerden bahsediliyor.

Brenna MacCrimmon’ın Kanada’dan gelip Bulgaristan’dan bulduğu ezgileri diriltmesi işleniyor.

Selim Sesler’in Keşan’da bir performansı sergileniyor, attığı göbek gözleri süslüyor.

Erkin Koray’ın TRT arşivlerinden bazı görüntüleri gösteriliyor.

Siya siyabend gibi pek de ünlü olmayan ama çok da kaliteli müzik yapan bir grupla tanıştırılıyorum. Üstelik grup bunu sokakta yapıyor!

Biraz ses ve tip ile yapılan değersiz şarkılardan bahsediliyor.

İngilizce, Fransızca gibi yabancı şarkıların dinlenme ve söylenmesinin serbest olduğu dönemde Türkiye kültürünün içindeki Kürtçe şarkı söyleme yasaklarının Türkiye’ye karşı bir ayıp olduğundan bahsediliyor.

Canlı canlı arabesk müziğin Elvis’i Orhan baba dinliyoruz.

Canlı canlı Müzeyyen Senar dinliyoruz.

Canlı canlı Sezen Aksu dinliyor, gözyaşlarını izliyoruz.

Özetle mutlaka birkaç kez izlenmesi gereken bir film diyorum. Zaten bir kez izledikten sonra ikinciye de mutlaka izlemek isteyeceksinizdir. Canınız sıkıldıkça da devamı gelecektir bunun.

Filmde hani sadece bazı parçalar dinletilip, seyredilip bırakılmamış, Kürtçe şarkıların yasaklanması, rep müzik ve sokak müziğine karşı önyargılar da işlenmiş. Oldukça etkileyici bir film ortaya çıkarılmış.

Neyse, filmi tekrar izleyerek yazdığımdan bu satırları diyecek çok şey bulamıyorum ve sadece filme övgüler yağdırıyorum. Buradan ötesi sizin izleme zamanınızdır, lütfen gidin izleyin.

İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek (Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul) Fragmanı.

Spoiler da ekleyeyim. Filmin sonunda ve fragmanında Sertap Erener, Madonna vs. bir karışımdan oluşmuş bir parça çalınıyor. Bunun yerine daha farklı bir şey olsa mükemmel olabilirdi, zira bu kısım bende ne alaka etkisi yarattı.

Filmin fragmanını bulayım derken, kendisini buldum, isteyen buradan da izleyebilir filmi.

Filmin orijinal sitesi de gayet güzel, o da Sound of İstanbulda.

Konu ile ilgili şöyle bir ilüstrasyona rastladım Ağ’da.

Amerikan İng. İngiliz İngilizcesi

Aynı dil, farklı lehçelerde konuşuluyor ve ortaya birbirinden ilginç, komik, korkunç, tuhaf olaylar meydana gelebiliyor.

Mesela üniversitede ilk yılımda yurtta yemek sırasında “acımdan ölüyom” diyenleri duyardım, bakıp ne acısı var bunun derdim. Sonradan farkettim ki kastettiği acısı açlığı imiş.

Tabi yandaki grafikteki gibi de “birinci kat” dediğinizde iki kişinin anlayabileceği şey değişiyorsa durum yine karmaşık olabiliyor. Birinin birinci kat dediği şey başkasının zemin katıdır. Adres tarif edersiniz, adamı başka yerlere gönderirsiniz böylelikle.

Bu tür farklılıklardan turizm danışma bürosu benzeri bir şey soran turisti bir gazinoya gönderebilirsiniz vs…

Hem zenginlik, hem karmaşa; hayatın tatlı durumları ille bir yerlerden buluyor karşımıza çıkacak delikler…