Hayatı Bir Çocuğa Nasıl Anlatmalı?

____________________________________________________________________

Alıntıdır:
Aylin Kotil, Cumhuriyet Gazetesi- 23 Mayıs 2004

Arkadaşımın kızı bir yaşına gelmiÅŸti, ‘Sen eÄŸitimcisin, neler öğretmem gerekiyor, bazen kendimi çok çaresiz hissediyorum’ dedi. Sorusu kolaydı ama, yanıtı zordu, akıl vermesi basitti ama uygulaması karmaşıktı, anlatmaya baÅŸladım:

Annelik uzun zaman alan ve günün yirmi dört saati devam eden adı ‘insan yetiÅŸtirmek’ olan bir iÅŸ. Bir kere bilmelisin ki, zaman alacak. Neye zaman harcarsan onun karşılığını alırsın. Ä°ÅŸine zaman harcarsan iÅŸinden, eÅŸine zaman harcarsan eÅŸinden, çocuÄŸuna zaman ayırırsan da ondan karşılığını alırsın.

Yapabiliyorsan gözyaÅŸlarını tutmamasını öğret, acı çekmeden olgunlaÅŸamayacağını… Kıskanmamayı öğret ona, arkadaşının baÅŸarısından mutlu olmayı, birlikte sevinçleri paylaÅŸmayı, içinden ‘neden ben deÄŸil de o?’ demeden…

Kazanmaktan mutluluk duyup içine sindirmeyi, ama aynı zamanda kaybetmeyi öğrenmesini. Çünkü bir adım sonrasında görünüşte galip olanları gösterecek hayat ona.

Her şeyin bir sonu olduğunu öğret. Sahip olduğu bütün değerlerin bir gün keyif vermeyebileceğini. Kazanılan ve harcananın bir sonu olduğunu, gidilen yerlerin zamanla bıkkınlık verebileceğini, her şeyi tüketebileceğini, tüketemeyeceği tek şeyin bilgi olduğunu öğret.

Kitaplardan keyif almasını, ders çalışmak istemiyorsa zorlanmamasını, ama okumayı sevmesini öğret ona. Elbet er ya da geç alacaksın biliyorum, ama mümkün olduğunca geç al ona bilgisayarı. Ona kendisi ile kalacağı sakin zamanlar ver, sıkılmayı öğret ona, sıkılıp ta kendini yönlendirmeyi bulmasını.

DoÄŸaya götür onu, hayvanlardan korkmaması gerektiÄŸini öğret. Arıların bizi sokmasından çok, nasıl bal yaptığını anlat. DoÄŸanın kendi içindeki gizemini bulmasına yardımcı ol, yaÄŸmurdan sonraki toprak kokusundan keyif almasını saÄŸla. SoÄŸuk kış gecesinde ateÅŸ yakmayı öğret, belki büyüdüğünde bir gece sevgilisine ateÅŸ yakar ve belki binlerce yıldızın altında birbirlerine sarılırlar, bunu öğrenememiÅŸ diÄŸer sevgililerin aksine…

Şartlar çok zor olsa da yalan söylememesi gerektiğini öğret ona. Kazandığı elli milyonun piyangodan çıkan beş yüz milyardan çok daha keyifli olduğunu öğret. Alın terine saygıyı öğret ona.
Aşk acısı çekmenin hiç aşık olmamaktan daha güzel bir duygu olduğunu öğret.

Kendi doÄŸruları üzerinden kimsenin onu yargılamasına izin vermemesi gerektiÄŸini öğret, baÅŸkalarını da kendi doÄŸruları üzerinden yargılamamayı… Bunun baÅŸkalarını dinlememek olduÄŸunu deÄŸil, söylenenleri kendi eleÄŸinden geçirmesi gerektiÄŸini öğret. Kendi fikirlerine inanmanın güzelliklerini anlat.

Hayatı sorgulamayı öğret ona… Bilginin en büyük güç olduÄŸunu öğret. Yapabilirse bunu en büyük fiyata satmasını, ama kalbini ve ruhunu kendisine saklaması gerektiÄŸini öğret. Haklı olduÄŸu konuda sonuna kadar diretmesini öğret ve haklıyken dik durmasını.

Günün birinde yaptıkları deÄŸil yapmadıkları için piÅŸmanlık duyabileceÄŸini öğret. Basit yaÅŸaması gerektiÄŸini öğret ona, çay içmekten keyif almayı… ‘Ä°stemiyorum’, ‘hayır’ demeyi öğret ona , istediÄŸinde ise ‘istiyorum’ demeyi, SevdiÄŸinde ise ‘seni seviyorum’ diyebilmeyi öğret ona. Bir kot pantolon ve tişörtle üniversiteyi bitirmeyi öğret ona. Temiz kokmasını…

Sorgusuz sevmeyi… El yazısı ile notlar yazmayı… Lafı dolandırmamayı…
Sevdiklerinin hiçbir zaman çantada keklik olmadığını, dostluğa yatırım yapması gerektiğini, kıymetini bilmeyenlerden uzaklaşmasını öğret ona.
Müziği sevmesini, sporla barışık yaşamasını.
Ä°ÅŸlerin hiçbir zaman bitmediÄŸini söyle ona, en yoÄŸun zamanda bile kendine vakit ayırması gerektiÄŸini öğret…

Ama en çok da kendini sevmesini öğret… Kendini sevmezse kimsenin onu sevmeyeceÄŸini… Kendine çiçek almazsa kimseden çiçek beklememesi gerektiÄŸini … Kendine özenli yemekler yapıp sofralar kurmazsa kimsenin onun için yemek hazırlamayacağını…

Hayatta her ÅŸeyden çok kendisinin önemli olduÄŸunu öğret ona…

Aylin Kotil, Cumhuriyet Gazetesi- 23 Mayıs 2004