Görüşürüz

____________________________________________________________________

Bugün bir sınav görevinde yan salondan bir görevli birkaç kez saat sormaya geldi. Bizim görevimiz bittiğinde de son kez söyleyeyim diye gidip söyleyeyim saati dedim. Sonra el sallayıp görüşürüz dedi. de refleks olarak görüşürüz dedim ve yoluma devam ettim. Pek çok sefer olabilen günlük konuşmalar yani. Tabi sonra arada sırada hep aklıma gelen bir sorun aklıma geldi; görüşürüz?

Hayatımda ilk kez gördüğüm bir insan, tanışıklığım yok, muhabbetim yok, sadece saat sormuş, belki bir mağazada bir ürün için bir şey sormuş, belki adres sormuş vs. kısa bir diyalog geçmiş aramızda. Soru ve sorun; görüşürüz ifadesi. Neden görüşürüz? Nasıl görüşürüz? Nerede görüşürüz? Ne zaman görüşürüz?

Böyle günlük hayatta bir daha belki karşılaşmayacak insanların birbirine “Görüşürüz” demesi biraz garip geliyor. Hani o insanı ilk kez görmüşsün ve büyük ihtimalle de bir daha görmeyeceksin, niye görüşürüz diyorsun? Hiç bu ifade haricinde kullanılabilecek bir ifade yok mu? Bu kadar mı eksik kelime hazinemiz? Hani kesinlikle kötü bir ifade değil, bir suç değil. Sadece bir daha görme ihtimalin düşük olan birine görüşürüz demek garip geliyor.

Ben genelde böyle durumlarda “İyi günler.” derim. Biraz resmi bir ifade gibi kalıyor ve kesinlikle “Görüşürüz.” ifadesi kadar samimi değil. Ama bir daha belki görmeyeceğim insana da görüşürüz deyince oluşan o muallaklığı hissettirmiyor bana. Tabi karşıdaki görüşürüz deyince ben de refleks olarak aynısını diyorum ki “İyi günler.” ifadesi buna net bir karşılık gibi durmuyor hiç. Yine de ilk kez gördüğünüz birine “Görüşürüz.” demeyin bence siz. 🙂